I SA/Rz 730/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A.P. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. - postanawia – 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniach o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami, a łączny dochód wszystkich domowników mieści się w granicach 2 600-3 150 zł miesięcznie. Sama skarżąca utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, uzyskując z tego tytułu 1 000 - 1 550 zł miesięcznie, Na dowód tego przedłożyła zeznanie podatkowe PIT -28 za 2012 r., z którego wynika, że w tymże roku osiągnęła przychód w wysokości 18 785 zł. Jako załączniki do dodatkowego oświadczenia (złożonego do akt sprawy I SA/Rz 728/13) skarżąca przedłożyła kserokopie rachunków: za energię elektryczną (313 zł), za gaz (271,14 zł za 2 miesiące) oraz za telefon (37,33 zł ), a także podała, że jest właścicielką samochodu osobowego marki Opel Astra, rok prod. 2006. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca stwierdziła, że wniosła o ustanowienie adwokata, z uwagi na zawiłość i skomplikowany charakter sprawy. Wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi, 100 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuję, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że partycypowanie w przedmiotowych kosztach chociażby w najmniejszym stopniu, skutkowałoby pozbawieniem jej środków do życia. Z sytuacją taką nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, o czym świadczy wysokość dochodu w gospodarstwie domowym skarżącej - 2 600 - 3 150 zł miesięcznie – pozwalająca na zaspokojenie potrzeb bytowych domowników, przy wydatkach nieodbiegających od kosztów utrzymania trzyosobowej rodziny, a także pokrycie, do pewnego stopnia, innego rodzaju wydatków. W tej sytuacji należy więc przyjąć, że partycypowanie, w ograniczonym zakresie, w kosztach związanych z niniejszym postępowaniem, nie przekroczy możliwości finansowych skarżącej. Skarżąca spełnia natomiast przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż poniesienie całości kosztów związanych z niniejszym postępowaniem mogłoby pozbawić ją środków koniecznego utrzymania, zwłaszcza że jest ona stroną w 6 zawisłych przed tutejszym Sądem sprawach. Z tego też względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a., zwolniono ją od ponoszenia kosztów sądowych w całości. W tym miejscu należy dodać, że skomplikowany charakter sprawy nie jest samoistną przesłanką ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, gdyż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zależy wyłącznie od spełnienia przesłanek dotyczących stanu majątkowego i wysokości dochodów wnioskodawcy. Art. 245 § 3 P.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym – a więc takim, jakim przyznane zostało skarżącej - obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W związku z tym nie ma możliwości w jego ramach zarówno zwolnienia od kosztów sądowych, jak i ustanowienia adwokata. Z tego też względu wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika nie został uwzględniony. Odnośnie powyższego rozstrzygnięcia należy jedynie nadmienić, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 P.p.s.a.), ponadto z mocy art. 6 P.p.s.a., jest także zobligowany do udzielania stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.