I SA/Rz 730/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2020 r., w Rzeszowie, w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z (...) września 2020 r., nr (...), w przedmiocie odmowy zwolnienia skarżącego z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za kwiecień i maj 2020 r. - postanawia – stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Skarżący zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z wnioskiem o zwolnienie go z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za siebie i osoby ubezpieczone, za okres od marca do maja 2020 r. ZUS, decyzją z (...) sierpnia 2020 r., nr (...), odmówił zwolnienia skarżącego z obowiązku opłacania składek na jego własne ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, za kwiecień i maj 2020 r. W uzasadnieniu swojej decyzji ZUS stwierdził, że zgodnie z art. 31 zq ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. poz. 1842) warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31 zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r., nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania. Skarżący tego warunku nie spełnił, w odniesieniu do kwietnia i maja 2020 r., za które to miesiące nie przekazał odpowiednich dokumentów rozliczeniowych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na wniosek skarżącego, ZUS, decyzją z (...) września 2020 r., nr (...), utrzymał w mocy swoją decyzję z (...) sierpnia 2020 r., nr (...). W skardze na decyzję ZUS z (...) września 2020 r., nr (...), skarżący zakwestionował legalność tego rozstrzygnięcia. ZUS, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl zaś art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jak stanowi natomiast art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja ZUS, mocą której odmówiono skarżącemu zwolnienia go z obowiązku opłacenia składek za kwiecień i maj 2020 r. Jeżeli chodzi o wydający zaskarżoną decyzję organ - ZUS, to zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. - Dz. U. z 2020 r. poz. 266 z późn. zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa. Zgodnie więc z literalnym brzmieniem art. 13 ust. 2 P.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi na jego decyzje jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wprawdzie, realizując delegację ustawową, zawartą w art. 13 § 3 P.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał rozporządzenie z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r. poz. 367, ze zm.), jednakże jego § 1 pkt 2 nie skutkuje zmianą właściwości sądowej w niniejszej sprawie. W myśl bowiem § 1 pkt 2 wskazanego wyżej rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568, 695, 875 i 1291), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wydana w oparciu o ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, dotycząca zwolnienia z obowiązku zapłaty składek. Nie jest ona więc decyzją w przedmiocie umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, odnośnie której właściwym do rozpoznania wniesionej na nią skargi byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Tak więc, mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wyłącznie właściwym do rozpoznania skargi na decyzję ZUS z (...) września 2020 r., nr (...), jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdzie organ ma swoją siedzibę. Wobec powyższego Sąd, kierując się art. 59 § 1 P.p.s.a., stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.