I SA/Rz 733/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku R. B. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) sierpnia 2011 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. R. B. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podając w oświadczeniu, złożonym na urzędowym formularzu, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci, zaś źródło utrzymania całej rodziny stanowi jego wynagrodzenie za pracę, w kwocie 5 600 zł brutto miesięcznie. Zaznaczył także, że w związku z wszczętym wobec niego postępowaniem egzekucyjnym pozostaje im na życie jedynie 2 000 zł miesięcznie, z czego musi opłacić: czynsz w wysokości 600 zł, media, w kwocie 250 zł, przedszkole - 250 zł. Odnośnie posiadanego majątku podał, że oprócz spółdzielczego mieszkania lokatorskiego, o pow. 52 m 2, nie posiada żadnego innego majątku. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2011 r., wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, poprzez podane informacji o posiadanych środkach transportu, wskazanie miejsca pracy oraz zajmowanego stanowiska, wyszczególnienie zastosowanych wobec niego środków egzekucyjnych, a także przedłożenie rachunków i faktur dokumentujących ponoszone wydatki oraz zeznania podatkowego i wyciągów z rachunków bankowych. Skarżący nie ustosunkował się do przedmiotowego wezwania w zakreślonym, siedmiodniowym terminie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że strona występująca o przyznanie tego prawa winna wykazać spełnienie wyżej wymienionych przesłanek przede wszystkim poprzez złożenie kompletnego i wiarygodnego oświadczenia o jej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Jeżeli natomiast złożone przez nią oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie (sądu lub referendarza), w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący nie ustosunkował się w jakikolwiek sposób do wezwania o złożenie dodatkowego oświadczenia, w związku z tym, z uwagi na lakoniczność oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu i wynikające z niego wątpliwości, nie sposób jest przyjąć, że wykazał on spełnienie przesłanek przyznania mu prawa pomocy w żądanym przez siebie zakresie. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.