I SA/Rz 735/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku M. K. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2015 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi, za III i IV kwartał 2013 r. oraz za 2014 r. - postanawia – 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i piątką dzieci, w większości pełnoletnich, a źródłem utrzymania wszystkich tych osób jest wynagrodzenie za pracę męża skarżącej, w wysokości 1 000 zł miesięcznie. Deklarując składniki posiadanego majątku skarżąca wymieniła: dom o pow. użytkowej 102 m2 oraz nieruchomość rolną o areale 92 arów. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca podała, że zarówno ona jak i jej domownicy cierpią na poważne dolegliwości zdrowotne, których leczenie pochłania znaczne środki. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tak więc domagając się wsparcia ze środków publicznych w pełnym zakresie, wnioskodawca winien uprawdopodobnić, że nie jest w stanie, chociażby w minimalnym stopniu, partycypować w kosztach postępowania. Odnosząc wyżej wymienioną regulację do okoliczności przedmiotowej sprawy przede wszystkim stwierdzić należy, że oświadczenie skarżącej jest niepełne i nieprecyzyjne. Porównując bowiem jego treść z informacjami wynikającymi z akt sprawy zauważyć należy, że oprócz wynagrodzenia męża skarżącej, jej rodzina otrzymuje wsparcie w postaci zasiłku rodzinnego, w wysokości 500 zł miesięcznie i zasiłku z pomocy społecznej, wynoszącego 200 zł miesięcznie. Oprócz tego skarżąca i jej domownicy utrzymują samochód, ponosząc koszty jego utrzymania. Tak więc z uwagi na te braki i nieścisłości oświadczenia (pominięcie pewnych okoliczności) brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca wykazała spełnienie przez siebie przesłanek uzyskania prawa pomocy w maksymalnym zakresie. Niezależnie jednak od powyższego, z uwagi na niski poziom dochodów w gospodarstwie domowym skarżącej, stwierdzić należy, że poniesienie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w której wpis wynosi 500 zł, byłoby dla niej i jej domowników znacznym obciążeniem. Z tego więc względu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od tych kosztów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 w P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.