I SA/Rz 739/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku L. K. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2014 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku rolnym, z tytułu III i IV raty podatku za 2012 r. - postanawia – zwolnić skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 100 (sto) zł oraz od pozostałych kosztów sądowych w całości. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawca podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, którą jest osobą niepełnosprawną. Matka skarżącego pobiera emeryturę w wysokości 1 744,62 zł brutto, on zaś, niepracujący zawodowo, od czerwca 2014 r., pozostaje na zasiłku opiekuńczym, którego wysokość wynosi 520 zł brutto miesięcznie. Oprócz tego prowadzi gospodarstwo rolne, dysponując areałem 5,3 ha. Jeżeli chodzi o pozostałe składniki majątku to w oświadczeniu wymieniono dom o pow. 70 m2, budynki: inwentarski o pow. 150 m2 i drugi budynek składowy o pow. 180 m2. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykładnia treści przytoczonego wyżej przepisu prowadzi do wniosku, że przyznanie ulgi w postaci prawa pomocy zarezerwowane zostało dla osób znajdujących w bardzo trudnej sytuacji materialnej i stanowi odstępstwo od ogólnej zasady nakazującej stronom ponoszenie kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ustawodawca przewiduje bowiem przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, które zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. może sprowadzać się do pełnego lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, jedynie osobom, w przypadku których opłacenie tychże kosztów mogłoby się odbyć jedynie kosztem uszczuplenia środków, przeznaczonych na pokrycie podstawowych potrzeb bytowych. W niniejszej sprawie sytuacja materialna skarżącego nie daje podstaw do stwierdzenia, że nie jest on w stanie, chociażby w minimalnym stopniu, pokryć kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. Wynika to przede wszystkim z tego, że suma wszystkich dochodów w jego gospodarstwie domowym oscyluje wokół kwoty 3 000 zł (na taka kwotę oszacował on miesięczne wydatki), co przemawia za tym, że jego sytuacja materialna nie jest tak trudna, jak to przedstawiono w uzasadnieniu wniosku. Skarżący, deklarując dochody na kwotę 2 264, 62 zł, nie uwzględnił jednak przychodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego, które mając na względzie możliwość pobierania dopłat unijnych czy chociażby zwrotów akcyzy za paliwo zużyte do celów produkcji rolnej, muszą stanowić znaczącą pozycje w jego budżecie. Wśród wydatków skarżący wskazał bliżej nieokreślone pozycje, takie jak obsługa zadłużenia – 450 zł i inne wydatki 250 zł. Nie udokumentował ich też w jakikolwiek sposób, stąd uprawnione jest stwierdzenie, że dysponuje on pewnymi możliwościami płatniczymi, w efekcie czego jest on w stanie, przynajmniej w pewnej - minimalnej części - partycypować w kosztach sądowych, związanych z zainicjowaną przez siebie sprawą. Dodać także należy, że żadne zobowiązania o charakterze cywilnoprawnym nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami o charakterze publicznoprawnym, dlatego też konieczność spłaty tych długów nie może być skutecznym argumentem, przemawiającym za uwzględnieniem jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w pełnym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych, za wyjątkiem wpisu od skargi, do wysokości 100 zł, uiszczenie której to kwoty leży w zakresie jego możliwości płatniczych.