I SA/Rz 740/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w sprawie ustanowienia ulg za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. M. O. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], w sprawie ustanowienia ulg za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej, w gminnych przewozach pasażerskich na terenie Gminy Miasto R. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta R. wniosła o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 12 maja 2017 r., poz. 935; zwana dalej: ustawa nowelizująca). Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej: przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W związku z powyższym do aktów i czynność organów administracji publicznej dokonanych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej - zastosowanie będą miały dotychczasowe przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uchwała Rady Miasta R. objęta skargą, została uchwalona w dniu 7 lipca 2015 r., a zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie mieć ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), tj. w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania tej uchwały. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 P.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze skargą na uchwałę Rady Miasta R., a zatem skargą na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W związku z tym w tej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno zostać poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 52 § 4 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze przedmiot skargi jakim jest uchwała Rady Miasta R., tj. akt prawa miejscowego, stanowiony przez organ gminy – podkreślić należy również, że w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej uchwały (co wynika także z ww. art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej). Z treści omawianego art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ponieważ skarżący M. O. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wezwał Rady Miasta R. do usunięcia naruszenia prawa przez wyżej opisaną uchwałę, dlatego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.