I SA/Rz 748/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. i J. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia odrzucić skargę. I SA/Rz 748/06 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia (...) listopada 2006 r. (nr (...)) Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) września 2006 r. (nr (...) określającej Z.P.H.U. "A" s.c. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za sierpień 2005 r. w wysokości 20.311 zł z tytułu sprzedaży oleju opałowego. Skargę nazwaną zażaleniem na powyższe postanowienie wnieśli wspólnicy R. K. i J. Ł., reprezentowani przez pełnomocnika - adwokata, zarzucając organowi brak dogłębnej analizy sytuacji finansowej i w efekcie błędne przyjęcie, że wyegzekwowanie należności pieniężnej objętej wydanymi decyzjami nie spowoduje nieodwracalnych skutków i wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy zażalenie zgodnie z art. 244 § 5 Ordynacji podatkowej do organu podatkowego, który wydał postanowienie w pierwszej instancji (art. 221 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej). Skarżący nie wnieśli zażalenia do organu administracyjnego, natomiast w terminie do jego wniesienia skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu pismo nazwane zażaleniem, które w istocie jest skargą na w/w postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia - art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwana P.p.s.a. Warunkiem tym jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie - art. 52 §1 P.p.s.a. Z kolei według art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę do sądu z pominięciem procedury odwoławczej (zażaleniowej), co tym samym skutkuje niedopuszczalnością skargi. Nie można bowiem merytorycznie rozpoznawać skargi wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych. Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. odrzuceniu.