I SA/Rz 75/07

PostanowienieWSA w Rzeszowie2008-01-23

Skład orzekający: Małgorzata Futera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie radcy prawnego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca wykazała trudną sytuację materialną i została zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu przed WSA?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o ustanowienie radcy prawnego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej powinien zostać uwzględniony, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną strony, jej wcześniejsze zwolnienie z kosztów sądowych oraz fakt, że skarga kasacyjna wymaga sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Instytucja prawa pomocy ma na celu zapewnienie konstytucyjnego prawa do sądu podmiotom nieposiadającym środków na pokrycie niezbędnych kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Strona skarżąca M.W. złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych. Wcześniejszym wyrokiem WSA oddalił skargę strony. Skarżący opisał swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody, bezrobocie żony oraz posiadany majątek. Sąd rozpatrywał wniosek w oparciu o przepisy PPSA dotyczące prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych - postanawia – ustanowić radcę prawnego. I SA/Rz 75/07 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 15 listopada 2007r. (sygn. akt I SA/Rz 75/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej opisane w sentencji niniejszego postanowienia. Skarżący wniósł wniosek o ustanowienie pełnomocnika radcy prawnego, powołując się na swoją trudną sytuację materialną. Podał, że z handlu obuwiem osiągał dochody w kwocie ok. 500 zł, aktualnie od trzech miesięcy przebywa na zwolnieniu lekarskim, żona zaś jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Zgodnie z oświadczeniem skarżący jest właścicielem domu mieszkalnego o powierzchni ok. 50 m² oraz nieruchomości rolnej – 1,57 ha., nie posiada innego majątku nieruchomego ani wartościowych przedmiotów ruchomych czy też zasobów pieniężnych. Sąd zważył, co następuje: Z mającego zastosowanie w sprawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych, m.in. poprzez skonkretyzowanie w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji strony skarżącej, a nawet zobrazowania sytuacji materialnej za pomocą odpowiednich dokumentów, tak by prawidłowo zakwalifikować stan faktyczny do regulacji warunkujących przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W niniejszej sprawie we wniosku skarżący dość lakonicznie opisał swoją sytuację materialną i bytową, nie dołączył jakichkolwiek dokumentów na jej potwierdzenie. Biorąc jednak pod uwagę owe informacje oraz informacje znajdujące się w aktach sprawy, także fakt, iż skarżący wykazał w tej samej sprawie, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych -postanowienie WSA z dnia 10 września 2007r., sygn. I SA/Rz 75/07- Sąd uznał, że skarżący obecnie nie ma dostatecznych środków finansowych na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Ponadto uwzględniając wniosek Sąd wziął pod uwagę fakt, iż możliwość weryfikowania orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego uzależniona jest od wniesienia skargi kasacyjnej. Ten zaś środek odwoławczy nie może być sporządzony osobiście przez stronę skarżącą lecz wyłącznie przez adwokata lub radcę prawnego we wszystkich sprawach, a w sprawach obowiązków podatkowych również przez doradcę podatkowego, zaś instytucja prawa pomocy ma stanowić zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP) podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło