I SA/Rz 755/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch /spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Grzegorz Panek Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2011r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2010r. nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] 2) określa, że postanowienia wymienione w pkt. 1) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. I SA/Rz 755/10 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...].09.2010r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia S. K. wniesionego na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...].06.2010r. znak [...]: [...] w przedmiocie uznania zarzutów za bezzasadne, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wszczął i prowadził postępowanie egzekucyjne wobec S. K. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...].05.2010r. o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],.[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],.[...], [...], [...], [...], [...]. Zawiadomieniami z dnia 31.05.2010r. o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],.[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],.[...], [...], [...], [...], [...] organ egzekucyjny podjął próbę zajęcia rachunku bankowego S. K. w Banku S.A.[...] w Ł. Przedmiotowe zajęcia wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono S. K. w dniu 9.06.2010r. Pismem datowanym na 15.06.2010r. a złożonym osobiście w dniu 17.06.2010r. w ZUS Oddział w R. Inspektorat w P. S. K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczące: nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi, braku uprzedniego doręczenia upomnienia oraz niedopuszczalności egzekucji. Zarzucił też, że nie został pouczony o trybie wniesienia zarzutów i organie właściwym do ich rozpatrzenia. ZUS Oddział w R. Inspektorat w P. postanowieniem z dnia [...].06.2010r. znak [...] uznał zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu podał, że tytuły wykonawcze wystawione zostały na podstawie ostatecznej decyzji wierzyciela. Organ egzekucyjny zwolniony był z obowiązku doręczenia upomnienia na podstawie art. 15 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z § 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.11.2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.). Tytuły wykonawcze sporządzone zostały wg wzoru określonego w powyższym Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22.11.2001r. i doręczając je zobowiązanemu pouczono go o przysługującym mu prawie wniesienia zarzutów. Organ egzekucyjny zgodnie z treścią art. 29 § 1 wyżej cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zbadał z urzędu dopuszczalność egzekucji i nie stwierdził uchybień w wystawionych tytułach egzekucyjnych. Organ Odwoławczy naprowadził na treść art. 57 § 5 K.p.a. zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1. wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru, 2. nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, 3. złożone w polskim urzędzie konsularnym, 4. złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej, 5. złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku, 6. złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. a także art. 57 § 1 K.p.a. zgodnie z którym jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, to przy jego obliczaniu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Organ odwoławczy zauważył, że przedmiotowe tytuły wykonawcze były doręczone S. K. w dniu [...].06.2010r., a siedmiodniowy termin do złożenia zarzutów przewidziany w art. 27 § 1 pkt 9 wyżej cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji upłynął w dniu 15.06.2010r., tymczasem zarzuty zostały złożone osobiście przez S. K. w dniu [...].06.2010r., a więc z przekroczeniem powyższego terminu, przy czym nie złożono wniosku o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 K.p.a. Z tych względów organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił postanowienie organu egzekucyjnego i umorzył postępowanie w sprawie. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...].09.2010r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie S. K. zarzucił, że zajęcie środków finansowych z konta bankowego nastąpiło jeszcze w dniu 24.02.2010r., zaś tytuły wykonawcze wystawione zostały dopiero w dniu 31.05.2010r., tak więc egzekucji dokonano bezprawnie. Zarzucił też brak odpowiedzi na kierowane do Dyrektora ZUS Oddział w R. kolejne pisma domagające się wyjaśnienia sprawy. Z uwagi na powyższe skarżący domagał się uchylenia w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...].09.2010r. jak i postanowienia Dyrektora ZUS Oddział w R. z dnia [...].06.2010r. i umorzenie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w R. wnosił o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Z mocy art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako: ustawa P.p.s.a.). Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 29 § 1 wyżej cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Bezsporne jest w sprawie, że tytuły wykonawcze wystawione zostały w dniu 31.05.2010r. a doręczone stronie w dniu 9.06.2010r. Również gdy egzekucję wszczyna się z urzędu organ egzekucyjny powinien badać dopuszczalność egzekucji administracyjnych. Organ egzekucyjny powinien w szczególności zbadać czy tytuły wykonawcze odpowiadają postanowieniom art. 27 wyżej cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Art. 27 § 1 pkt 9 powyższej ustawy stanowi, że tytuł wykonawczy powinien zawierać pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Pouczenie zawarte w tytułach wykonawczych dotyczących niniejszej sprawy informują tylko o prawie zgłoszenia zarzutów w terminie 7 dni ale nie określają do jakiego organu, a więc w tym względzie są wadliwe i nie spełniają wymogu określonego w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy. Tak więc w niniejszej sprawie mimo, że zarzuty zostały wniesione w dniu 17.06.2010r., obowiązkiem organu było zbadanie z urzędu dopuszczalności egzekucji i w okolicznościach niniejszej sprawy organy naruszyły treść art. 29 § 1 wyżej cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. zaskarżone postanowienie organu II instancji jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji podlegały uchyleniu. W oparciu o art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.