I SA/Rz 76/13

WyrokWSA w Rzeszowie2013-06-06

Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska, Grzegorz Panek, Tomasz Smoleń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo pozostawił podanie bez rozpoznania, jeśli strona mimo wezwania nie doprecyzowała jednoznacznie swojego żądania?
Ratio decidendi
Organ podatkowy prawidłowo pozostawił podanie bez rozpoznania, ponieważ strona skarżąca mimo wezwania nie doprecyzowała jednoznacznie swojego żądania, co uniemożliwiło organowi ustalenie przedmiotu postępowania. Zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, brak usunięcia braków podania w wyznaczonym terminie skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył pismo z dnia 17 września 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), w którym zarzucił Urzędowi Miejskiemu opieszałość w ustaleniu podatku od nieruchomości i niszczenie dowodów. SKO wezwało skarżącego do doprecyzowania żądania, pouczając o skutkach. Skarżący odpowiedział pismem z 15 października 2012 r., które również nie sprecyzowało żądania, co skutkowało pozostawieniem podania bez rozpoznania przez SKO. SKO utrzymało w mocy swoje postanowienie. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia SKO i zdyscyplinowania organów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Tomasz Smoleń /spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita- Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania 1) oddala skargę, 2) zasądza od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata M. O. kwotę 312,20 zł. (słownie: trzysta dwanaście złotych 20/100 - w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. I SA/Rz 76/13 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r. - sygn. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej SKO) utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2012r. sygn. [...] pozostawiające bez rozpoznania podanie J.M. (zwany dalej Skarżącym) z dnia 17 września 2012r. W uzasadnieniu postanowienia podano, że Skarżący wniósł pismo z dnia 17 września 2012r. Wobec niejednoznacznej treści pisma został on wezwany do doprecyzowania żądania pisma. Jednocześnie został pouczony o skutkach niewypełnienia powyższego obowiązku (art. 169 Ordynacji podatkowej). W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący złożył pismo datowane na dzień 15 października 2012r., które w dalszym ciągu nie sprecyzował przedmiotu wniosku w sposób pozwalający na ustalenie jego przedmiotu, co spowodowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. We wniesionym zażaleniu z dnia 19 listopada 2012r. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia SKO z [...] października 2012r. sygn. [...] i podjęcie odpowiednich kroków w celu zdyscyplinowania Urzędników Urzędu Miejskiego w M. do działania zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa lub postępie zgodnie z art. 170 i 171 Ordynacji podatkowej. Podtrzymał, że jego podanie z daty 17 września 2012r. zawierało jednoznaczne zawiadomienie o przestępczej działalności Urzędu Miejskiego w M. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r. SKO utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Na postanowienie SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł Skarżący. Podniósł, że pismem z dnia 17 września 2012r. zwrócił się do SKO z zażaleniem na opieszałość i lekceważenie ustawy o podatku od nieruchomości i nie podejmowanie obowiązku ustalenia podatku od nieruchomości przez Urząd Miejski w M. Zarzucił, że SKO oddalając zażalenie opierało się na ogólnikowych stwierdzeniach doprecyzowania zażalenia nie wskazując w jakim zakresie. W skardze wniósł o uchylenie postanowienia SKO i zdyscyplinowanie organów do prawidłowej działalności ustalonej w przedmiocie wskazanym przez Skarżącego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przepisy art. 168 Ordynacji podatkowej (dalej O.p.) regulują wymagania formalne, jakie musi spełnić strona, by jej czynność prawna - podanie o wszczęcie postępowania spowodowało skutki prawne. Ordynacja podatkowa przyjmuje zasadę ograniczonego formalizmu w zakresie formy jak i treści podania. Wymogi formalne, jakim powinno odpowiadać podanie, określa art. 168 § 2 i 3 O.p. Są to wymogi minimalne jakie winno spełnić podanie a jednocześnie są to elementy, które obligatoryjnie winny znaleźć się w każdym podaniu. Tymi obligatoryjnymi elementami podania są: 1. określenie żądania; 2. wskazanie osoby, od której pochodzi podanie; 3. adres tej osoby; 4. jej podpis. Istotnym elementem podania jest określenie żądania. Żądanie, a w szczególności jego zakres, jest charakterystycznym elementem wniosku. W przypadku postępowań wszczynanych na wniosek, to żądanie wnoszącego wyznacza zakres przedmiotowy sprawy. Zakres żądania strony winien być oceniany i rozpatrywany przez organy podatkowe zgodnie z sensem i racją pisma zawierającego tenże wniosek. To treść żądania przesądza o charakterze czynności procesowej dokonanej przez stronę. O charakterze złożonego pisma decyduje strona. Jeżeli jego treść nie jest jasna, obowiązkiem organu podatkowego jest wyjaśnienie, jaka była rzeczywista wola stron (wyrok NSA z października 2003 r. I SA/Łd 652/02). Precyzyjne ustalenie żądania wniosku pozwoli organowi podatkowemu na prawidłowe wyznaczenie przedmiotu postępowania i ocenę czy postępowanie to pozostaje w jego kompetencji. Zgodnie z przepisem art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącemu podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł do SKO pismo z dnia 17 września 2012r. oznaczone jako zażalenie. W jego treści żalił się na przestępczą działalność Urzędu Miejskiego w M. w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości. Wskazując, że Urząd ten od 2005r. konsekwentnie niszczy dowody oraz fałszuje rzeczywistość podatkową. Wobec braku jednoznacznego określenia żądania podania (żądania) SKO wezwało Skarżącego do jego doprecyzowania. Skarżący został także pouczony o skutkach nieusunięcia braków w zakreślonym terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący wniósł pismo z dnia 15 października 2012r. wskazując na jego wcześniejsze zażalenie i postanowienie na SKO zapadłych w poprzednich postępowaniach dowodzące nieprawidłowości działania Urzędu Miejskiego w M. co doprowadziło do powstania niepowetowanych dla niego strat. W ocenie Sądu z treści pisma Skarżącego z dnia 17 września 2012r. nie można precyzyjnie określić jego żądania. Kierując się zasadą ograniczonego formalizmu zawartą w przepisie art. 168 O.p. treść pisma Skarżącego nazwanego zażaleniem nie zawiera minimum elementów, które dałyby organowi podatkowemu do określenia przedmiotu postępowania. Także pismo z dnia 15 października 2012r., złożone przez Skarżącego w odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego, nie zawiera takich elementów. Powoływanie się przez Skarżącego na fakty znane SKO z wcześniej toczących się postępowań nie daje organowi podatkowemu podstawy do określenia treści żądania. Jak wyżej wskazano treść żądania przesądza o charakterze jaki ma pismo strony. Decyduje o tym sama strona i organ podatkowy nie jest władny do jego zmiany. Skoro Skarżący pomimo wezwania nie usunął braków w zakreślonym mu terminie to organ podatkowy kierując się treścią przepisu art. 169 § 1 O.p. prawidłowo postanowił złożone przez Skarżącego pozostawić bez rozpatrzenia. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] odpowiada prawu. Dlatego też skargę należało oddalić w oparciu o przepis art. 151 ppsa. Rozstrzygniecie o kosztach uzasadnia przepis art. 250 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło