I SA/Rz 763/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku T. W. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lipca 2014 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą (zakres wnioskowanego prawa pomocy wynika z pisma procesowego skarżącego z dnia 21 września 2014 r.). W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójka małoletnich dzieci. Źródło utrzymania skarżącego stanowi natomiast prowadzona przez niego działalność gospodarcza, polegająca na świadczeniu usług medycznych. Skarżący nie podał ile wynosi jego miesięczny dochód z tego tytułu, wskazał jedynie, że w sierpniu 2014 r. odnotował stratę w wysokości ok. 20 000 zł. Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek to w oświadczeniu zadeklarowane zostały następujące jego składniki: dom o pow. 400 m2, mieszkanie o pow. 56 m2, nieruchomość rolna o areale 2,5493 ha (należąca do córki skarżącego), samochód osobowy Toyota Rav o wartości 40 000 zł, samochód osobowy Toyota Auris o wartości ok 20 000 zł. W złożonym oświadczeniu skarżący nie określił wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie, w związku z tym, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 25 września 2014 r. został wezwany do uzupełnienia tego braku, a także przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych i kopii zeznań podatkowych, za 2013 r. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu, w trybie doręczenia zastępczego, w dniu 13 października 2014 r., gdyż nie podjął on adresowanej do niego przesyłki, zaś termin wykonania zarządzenia upłynął z dniem 20 października br. Zarządzenie nie zostało wykonane. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 2 000 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża wnioskodawcę, który winien tego dokonać poprzez złożenie jasnego, pełnego i wiarygodnego oświadczenia co do wszelkich okoliczności mających wpływ na ocenę zasadności jego wniosku. W sytuacji natomiast wystąpienia jakichkolwiek braków oświadczenia czy też pojawienia się wątpliwości, co do poszczególnych okoliczności, wnioskodawca zobligowany jest do złożenia dodatkowego oświadczenia, a także wskazanych dokumentów źródłowych, co wynika z art. 255 P.p.s.a. W niniejszym przypadku skarżący złożył niepełne oświadczenie o swojej sytuacji majątkowej, gdyż nie podał wysokości uzyskiwanych dochodów, z prowadzonej działalności gospodarczej, ani też kwoty wydatków ponoszonych na utrzymanie. Informacje te zaś mają kluczowe znaczenie, jeżeli chodzi o ocenę sytuacji majątkowej osoby starającej się o uzyskanie prawa pomocy, dlatego też ich brak uniemożliwia stwierdzenie czy skarżący spełnia przesłanki uzyskania prawa pomocy. Przepis art. 255 P.p.s.a. umożliwia stronie, która złożyła niepełne oświadczenie uzupełnienie jego braków, na wezwanie sądu, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Skarżący, wzywany do złożenia dodatkowego oświadczenia, nie odebrał jednak adresowanego do niego wezwania, które zostało wysłane na wskazany przez niego adres, w konsekwencji zaś nie uzupełnił braków oświadczenia, uniemożliwiając tym samym jego merytoryczne rozpoznanie. W związku z tym nie sposób jest przyjąć, że skarżący wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., z tego więc względu jego wniosek podlega oddaleniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.