I SA/Rz 780/21

WyrokWSA w Rzeszowie2021-12-07

Skład orzekający: Grzegorz Panek, Jacek Boratyn, Piotr Popek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo odmówił zwolnienia z obowiązku opłacania składek za maj 2020 r. z powodu niezłożenia przez płatnika deklaracji rozliczeniowej do 30 czerwca 2020 r., pomimo że płatnik twierdził, iż złożył ją w terminie, a organ nie poinformował go o możliwości uzupełnienia braków zgodnie z art. 79a K.p.a.?
Ratio decidendi
Organ rentowy naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 79a K.p.a., nie informując skarżącego o niespełnieniu warunku złożenia deklaracji rozliczeniowej do 30 czerwca 2020 r. i nie dając mu możliwości uzupełnienia braków. Niewłaściwe zastosowanie art. 79a K.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, sąd wskazał na potrzebę uwzględnienia celów ustawy antycovidowej oraz interpretacji art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. w kontekście charakteru terminu do złożenia deklaracji.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do ZUS o zwolnienie z opłacania składek za maj 2020 r. ZUS odmówił zwolnienia, wskazując na niezłożenie przez skarżącego deklaracji rozliczeniowej za ten miesiąc do 30 czerwca 2020 r. Skarżący twierdził, że złożył deklarację w terminie, a jej przetworzenie nastąpiło po terminie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ZUS utrzymał w mocy swoją decyzję. Skarżący zaskarżył decyzję, zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania i niezrozumienie celu ustawy antycovidowej.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2020 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jacek Boratyn /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M.R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia skarżącego z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 roku uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...]. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), po rozpatrzeniu wniosku skarżącego M. R. o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, decyzją z [...] października 2020 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję ZUS z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], odmawiającą zwolnienia skarżącego z obowiązku opłacenia należności składkowych za maj 2020 r. W stanie faktycznym sprawy skarżący, wnioskiem z 10 kwietnia 2020 r., wystąpił do ZUS o zwolnienie go z obowiązku opłacenia składek za: marzec, kwiecień i maj 2020 r. ZUS zwolnił skarżącego z obowiązku opłacenia składek za marzec i kwiecień 2020 r., o czym poinformował go pismem z 10 czerwca 2020 r. Natomiast decyzją z [...] sierpnia 2020 r. odmówił zwolnienia go z opłacenia składek za maj 2020 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że nie może przyznać skarżącemu zwolnienia za maj 2020 r., o którym mowa w art. 31 zo ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm., zwanej dalej: ustawą z 2 marca 2020 r.), gdyż skarżący do 30 czerwca 2020 r. nie złożył deklaracji rozliczeniowej za ten miesiąc. Zgodnie zaś z art. 31 zq ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r., warunkiem uzyskania wskazanego wyżej zwolnienia jest złożenie deklaracji, za miesiąc objęty wnioskiem, właśnie do 30 czerwca 2020 r. Skarżący, według organu, tego warunku nie spełnił. Skarżący, wnioskiem z 26 sierpnia 2020 r., zwrócił się do ZUS o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. W jego treści powołał się na trudną sytuację jego firmy. ZUS, decyzją z [...] października 2020 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy skarżącego, utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ podkreślił, że warunkiem zwolnienia ze składek jest złożenie deklaracji rozliczeniowej, do 30 czerwca 2021 r., którego to warunku skarżący nie spełnił. Nie był też zwolniony z obowiązku składania tego rodzaju deklaracji. Oprócz tego ZUS zauważył, że skarżący złożył brakującą deklarację 1 lipca 2020 r., a więc po upływie przewidzianego na to terminu. Wobec tego jego wniosek, odnośnie maja 2020 r. nie może zostać uwzględniony. W skardze na decyzję ZUS z [...] października 2020 r. skarżący wniósł o jej zmianę i przyznanie mu prawa do zwolnienia ze składek za maj 2020 r. Skarżący zarzucił organowi rozpatrzenie wniosku na niekorzyść płatnika, w odniesieniu do maja 2020 r. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że deklarację za maj złożył terminowo, za pomocą systemu Płatnik. Do 30 czerwca jego dokumenty miały status oczekujących na przetworzenie w ZUS. Samo zaś przetworzenie nastąpiło 1 lipca 2020 r. Oprócz tego skarżący zwrócił uwagę, że celem przepisów ustawy z 2 marca 2020 r. jest udzielenie wsparcia podmiotom dotkniętym skutkami COVID, wobec tego stosując tego rodzaju regulacje organ winien mieć to na względzie. ZUS, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo podkreślił, że we wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie jego sprawy nie było żadnej wzmianki o złożeniu w terminie deklaracji za maj 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wskazywaną przez organ przyczyną odmowy zwolnienia skarżącego ze składek za maj 2020 r. było niezłożenie przez niego deklaracji za ten miesiąc, do dnia 30 czerwca 2020 r. Przedmiotowy warunek zwolnienia, na który organ się powołał, wynika z art. 31 zq ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r., zgodnie z którym warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania. Rozpatrując kwestię złożenia deklaracji, jako warunku zwolnienia ze składek, z punktu widzenia obowiązujących w tym zakresie regulacji prawa formalnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. – zwana dalej K.p.a.) nie można pominąć przepisu art. 79 a § 1 tej ustawy. Zgodnie bowiem z jego treścią, w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Przepisy art. 10 § 2 i 3 stosuje się. W myśl natomiast art. 79 a § 2 K.p.a. w terminie wyznaczonym na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, strona może przedłożyć dodatkowe dowody celem wykazania spełnienia przesłanek, o których mowa w § 1. W niniejszym przypadku postępowanie, w którym została wydana zaskarżona decyzja, zostało niewątpliwie wszczęte na wniosek skarżącego, który wystąpił o zwolnienie go z obowiązku opłacenia składek za: marzec, kwiecień i maj 2020 r. Tak więc w tym wypadku winna znaleźć zastosowanie instytucja z art. 79 a K.p.a. Warunkiem wnioskowanego przez skarżącego zwolnienia, zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy z 2 marca 2020 r., w szczególności art. 31zq ust. 3 tego aktu, było złożenie deklaracji rozliczeniowych za miesiące objęte wnioskiem, bądź deklaracji za wcześniejszy miesiąc, jeżeli podmiot zwracający się o zwolnienie korzystał z tzw. "małego ZUS". Skoro więc organ działał w przeświadczeniu, że tego warunku uzyskania zwolnienia skarżący nie spełnił, w odniesieniu do maja 2020 r., to zgodnie z art. 79 a K.p.a. był zobligowany do poinformowania go o tym fakcie, w piśmie stanowiącym zawiadomienie o możliwości zaznajomienia się z zebranymi dowodami i materiałami sprawy. Stworzyłoby to bowiem stronie możliwość przedłożenia dodatkowych dowodów, zgodnie z art. 79 a § 2 K.p.a. W niniejszym przypadku ZUS nie zastosował się do tego nakazu, co należy jednoznacznie zakwalifikować jako naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnośnie rozpatrywanej kwestii zauważyć także należy, że wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za maj 2020 r. skarżący złożył 10 kwietnia 2020 r. Pismo informujące o jego uwzględnieniu, w odniesieniu do marca i kwietnia 2020 r., ZUS wystosował 10 czerwca 2020 r. Tak więc gdyby w normalnym toku podejmowanych czynności, organ wystosował do skarżącego pismo informujące go o niespełnieniu warunków zwolnienia, w odniesieniu do maja 2020 r., to miałby on możliwość przedłożenia brakujących deklaracji jeszcze przed dniem 30 czerwca 2020 r. Wobec powyższego stwierdzić wiec należy, że opisany wyżej sposób procedowania organu, stanowi wyraz nie tylko naruszenia art. 79 a K.p.a., ale także wyrażonej w art. 8 K.p.a. zasady nakazującej prowadzenie postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Końcowo zwrócić należy także uwagę na jeszcze jeden aspekt niniejszych sprawy, a mianowicie ten związany z charakterem przesłanki zwolnienia, jaką stanowi złożenie deklaracji rozliczeniowych za miesiące objęte wnioskiem płatnika, do dnia 30 czerwca 2020 r. Z literalnego brzmienia art. 31 zq ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. wynika, iż zwolnienie nie może być udzielone, jeżeli podmiot występujący o nie, nie dopełnił tego rodzaju obowiązku. W tym jednak zakresie ZUS powinien wziąć pod uwagę także rezultaty innych rodzajów wykładni, w szczególności systemowej i funkcjonalnej, a w ramach tej ostatniej cele jakie przyświecały ustawodawcy, tworzącemu podstawy udzielania wsparcia przedsiębiorcom, między innymi w formie zwolnienia z obowiązku opłacenia składek, a także swoistego rodzaju proceduralne ułatwienia, odnoszące się do sposobu prowadzenia postępowań w tego rodzaju sprawach. Wyrazem tego rodzaju zamierzeń ustawodawcy jest przepis art. 15zzzzzn2 ustawy z 2 marca 2020 r., który stanowi, że w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, przedawnienia, których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Zgodnie zaś z art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Z treści przytoczonej wyżej regulacji wynika, że złożenie deklaracji rozliczeniowych za miesiące objęte wnioskiem, warunkujące przyznanie zwolnienia, należy traktować jako czynność kształtującą prawa i obowiązki strony. Zgodnie z art. 15 zzzzzn2 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. tego rodzaju termin jest terminem przywracalnym, tymczasem terminy prawa materialnego, nie wykazują tego rodzaju cechy. Co prawda omawiany przepis art. 15 zzzzzn2 nie obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji, gdyż został wprowadzony do ustawy z 2 marca 2020 r. z dniem 16 grudnia 2020 r. (dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 9 grudnia 2020 r. Dz. U. z 2020, poz. 2255), to jednak stanowi w tym wypadku istotną wskazówkę interpretacyjną. W związku z tym za zasadny uznać należy pogląd, że złożenie deklaracji rozliczeniowych do 30 czerwca 2020 r., zgodnie z zamysłem ustawodawcy, nie ma w istocie charakteru czysto materialnoprawnego warunku przyznania zwolnienia, ale pełni przede wszystkim funkcję informacyjną dla organu, odnośnie wartości przyznawanej stronie ulgi. Tak więc rozpatrując kwestię samego zwolnienia, należy mieć to na względzie. Przytoczona wyżej argumentacja potwierdza tylko słuszność stanowiska o obowiązku informowania wnioskodawców przed wydaniem decyzji o niezłożeniu wymaganych dokumentów i skutkach z tym związanych. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c, w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzje, a także poprzedzającą ją decyzję z [...] sierpnia 2020 r. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ, w pierwszej kolejności odniesie się do twierdzeń skarżącego o złożeniu przez niego deklaracji za maj 2020 r., nie jak twierdzi organ 1 lipca 2020 r., kiedy to miała jego deklaracja miała zostać przetworzona przez ZUS, a 30 czerwca 2020 r. Następnie zaś, stwierdzając ewentualnie niespełnienie przez skarżącego przesłanki uwzględnienia jego wniosku, związanej z nieprzedłożeniem deklaracji, zawiadomi go o tym, zgodnie z art. 79 a K.p.a., umożliwiając mu uzupełnienie tego rodzaju braków. Rozstrzygając zaś sprawę, zgodnie z przepisami art. 31 zo ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. i art. 31 zq ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r., uwzględni charakter warunku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zwolnienie, jaki stanowi złożenie deklaracji w terminie do 30 czerwca 2020 r., z uwzględnieniem wniosków płynących z regulacji art. 15zzzzzn2 ustawy z 2 marca 2020 r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło