I SA/Rz 782/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2009 r., w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2008 r., nr (...), w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego A. B. wniósł w dniu 30 października 2008 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym w P.) skargę do Sądu decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2008 r., sygn. (...), doręczoną pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 września 2008 r., w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Mając na uwadze treść art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a./ oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm./ należy stwierdzić, iż przedmiotowa skarga podlega wpisowi stałemu w wysokości 500 zł. Jak stanowi natomiast art. 221 P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skargę w imieniu strony wniósł profesjonalny pełnomocnik - radca prawny (pieczęć kancelarii widnieje na kopercie, w której nadano skargę na adres Sądu w Urzędzie Pocztowym w P.), w związku z czym skarga podlega odrzuceniu, gdyż należny wpis stały nie został uiszczony do dnia, w którym upłynął termin do wniesienia skargi, tj. do dnia 30 października 2008 r. Co prawda zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 grudnia 2008 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu, jednakże dokonanie tejże czynności, w tym przypadku omyłkowe, nie niweczy skutku wynikającego z art. 221 P.p.s.a. W tym zakresie Sąd podziela w całości stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w postanowieniu z dnia 17 sierpnia 2000 r., sygn. II CZ 57/2000, /publ. Biuletyn Sądu Najwyższego 2000/10 str. 14/ oraz pogląd Hanny Knysiak-Molczyk, zaprezentowany w komentarzu do P.p.s.a. /Marta Romańska, Hanna Knysiak-Molczyk, Tadeusz Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis str. (wydanie II) ss. 872/. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 221 P.p.s.a., orzekła jak w sentencji.