I SA/Rz 783/10
PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-12-20
Skład orzekający: SWSA Grzegorz Panek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez kilku skarżących, z których jeden nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w terminie, powinna zostać odrzucona wobec wszystkich skarżących?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez kilku skarżących, którzy nie uiścili wymaganego wpisu sądowego w terminie, powinna zostać odrzucona wobec wszystkich skarżących, nawet jeśli jeden z nich odebrał wezwanie i termin do jego wykonania upłynął. Brak opłaty uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności, a wezwanie do jej uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi jest skuteczne.Stan faktyczny
Skarżący S. W. i E. W. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług. Skarga nie została opłacona, w związku z czym skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone E. W. w dniu 23 listopada 2010 r., a wobec S. W. zastosowano procedurę doręczenia zastępczego, z uwagi na niepodjęcie przesyłki. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie dla obu skarżących.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. i E. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę
S] W] i E] W] wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów u usług.
Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, Przewodniczący wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano do każdego ze skarżących osobno, równocześnie wskazując, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. E. W. powyższe wezwanie odebrał w dniu 23 listopada 2010 r. natomiast wezwanie kierowane do S. W., wobec niemożności doręczenia, złożono w placówce pocztowej na okres czternastu dni zawiadamiając jednocześnie adresata o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej. W dniu 3 grudnia 2010 r. zamieszczono na przesyłce adnotację " nie podjęto w terminie".
Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie wobec E. W. w dniu 30 listopada 2010 r. a wobec S. W. w dniu 8 grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stosunkowego ustalanego w oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ( Nr 221, poz. 2192 )
i wynosi 329 zł.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Przewodniczący wezwał skarżących o uiszczenie wpisu w sposób przewidziany wyżej wymienionym przepisem. E. W. powyższe wezwanie odebrał w dniu 23 listopada 2010 r. a wyznaczony mu termin upłynął bezskutecznie w dniu 30 listopada 2010 r.
Wobec S. W. należało przyjąć, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie zostało dokonane w dniu 1 grudnia 2010 r.
Zgodnie z § 1 art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma
w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.
Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru
w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,
a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,
w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe ( art. 73 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy ( art. 73 § 3 P.p.s.a.).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 ( art. 73 § 4 P.p.s.a.).
Skoro próba doręczenia przesyłki S. W. w dniu 17 listopada 2010 r. nie powiodła się, to wobec prawidłowego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i powtórnego awiza w dniu 25 listopada 2010 r. należało przyjąć zgodnie
z art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie wobec S. W. nastąpiło z upływem ostatniego dnia, czternastodniowego okresu tj., jak już wcześniej wspomniano,
w dniu 1 grudnia 2010r. Zatem w stosunku do S. W. siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 8 grudnia 2010 r.
W związku z tym, że żadne ze skarżących nie uzupełniło w wyznaczonym do tego terminie braków skargi Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło