I SA/Rz 789/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg A. sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...)sierpnia 2007r. nr (...) nr (...) w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 i 2003r. w związku z wnioskami skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji postanawia: oddalić wnioski WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzjami z dnia (...) sierpnia 2007r. nr (...) oraz nr (...)Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określające podatniczce A. spółka z o.o. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 i 2003r. na kwoty, odpowiednio, 109 511 zł. i 302 686 zł. Wraz ze skargami na powyższe decyzje, Spółka skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Wskazała, iż wstrzymanie wykonania tychże decyzji jest uzasadnione ze względu na zagrożenie naruszenia istotnego interesu podatnika, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w regionie. Podała, iż egzekucja tak znacznego zobowiązania podatkowego, przekraczającego w chwili obecnej możliwości spółki, która od kilku lat znajduje się w bardzo trudnej sytuacji organizacyjnej jak też finansowej i wyczerpała już wszelkie możliwości finansowe, może doprowadzić do upadłości spółki, z niepowetowaną szkodą dla jej pracowników, pacjentów uzdrowiska Polańczyk oraz całego regionu. Skarżąca podała również, iż zatrudnia obecnie kilkanaście osób, prowadzi działalność w nowoczesnych obiektach z korzyścią dla pacjentów, którzy poddawani są zabiegom ratowania zdrowia i z tego powodu musi posiadać środki na bieżącą działalność tj. na zakup środków medycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wnioskodawca nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji tj. nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny i przekonywujący, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody, albowiem w treści wniosku o wstrzymanie zawarł jedynie gołosłowne twierdzenia, iż wyegzekwowanie podatku w spornej wysokości spowoduje utratę płynności finansowej spółki oraz konieczność złożenia wniosku o upadłość. Twierdzenia te są zbyt ogólnikowe i tym samym nie pozwalają na ocenę rzeczywistego wpływu wykonania decyzji organów podatkowych na sytuację faktyczną Skarżącego. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.), iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. Tymczasem podatnik powołuje pewne ogólne zagrożenia nie wskazując w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na konkretyzację tychże zagrożeń w obecnej sytuacji faktycznej skarżącego. Tym samym nie sposób, w oparciu o podane we wniosku informacje, ocenić rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Nie sposób także stwierdzić, iż wykonanie decyzji organu podatkowego niesie za sobą ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie opiewa na świadczenie pieniężne, a Skarżący, w razie uzyskania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia, będzie mógł domagać się zwrotu spełnionego świadczenia w trybie prawem przewidzianym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.