I SA/Rz 789/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi AF na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia [.] czerwca 2017 r. nr [.] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Występując ze skargą na opisaną w sentencji decyzję AF, działający przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. W odpowiedzi na wezwanie z 6 grudnia 2017 r. złożył do akt podpisany egzemplarz skargi, dokument pełnomocnictwa oraz podpisany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Natomiast zarządzenie z 18 stycznia 2018 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone do kancelarii pełnomocnika 23 stycznia 2018 r., pozostało bez odpowiedzi. Ustawowy termin do uiszczenia opłaty upłynął 30 stycznia 2018 r. Wobec powyższego zarządzeniem z 14 marca 2018 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pozostawiono bez rozpoznania. W świetle powyższych okoliczności skargę uznać należało za niedopuszczalną. Wobec niemożności rozpoznania zgłoszonego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w tym na skutek nieuiszczenia wpisu, nie można było jej nadać prawidłowego biegu. W myśl art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona to, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Skoro więc od skargi nie uiszczono wpisu, a zarządzenie z 18 stycznia 2018 r. pozostało bez odpowiedzi, to niezależnie od losów procesowych wniosku o przywrócenie terminu (prawomocnie pozostawionego bez rozpoznania zarządzeniem z 14 marca 2018 r.), należało ją uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Wobec nieuiszczenia wpisu nie mają istotnego znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi okoliczności podnoszone przez pełnomocnika skarżącego związane z doręczeniem mu zaskarżonej decyzji, w szczególności oceną tego, kiedy rzeczywiście miało to miejsce.