I SA/Rz 796/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., z siedzibą w P., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) lipca 2018 r., nr (...), w przedmiocie przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w podatku od towarów i usług za grudzień 2017 r. - postanawia – odrzucić skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, postanowieniem z dnia (...) lipca 2018 r., po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) kwietnia 2018 r., w przedmiocie przedłużenia skarżącej terminu do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w podatku od towarów i usług za grudzień 2017 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. Skarga spółki została podpisana przez jej pełnomocnika, który na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I do wykazania umocowania do reprezentowania skarżącej przed sądem, przedłożył pełnomocnictwo generalne do reprezentowania spółki oraz odpis KRS. Z przedłożonych dokumentów wynika, że osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącej jest jednoosobowo każdy z członków jej zarządu. Aktualnie zarząd spółki składa się z jednej osoby – członka zarządu Y. C., tak więc tylko ta osoba może działać za skarżącą. Y. C. udzielił pełnomocnictwa generalnego do reprezentowania skarżącej spółki R. N., który jest jednym ze wspólników spółki, obok Y. C.. Mając na uwadze fakt, że zgodnie z art. 35 ust. 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, przed sądem administracyjnym może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego, zarządzeniem z dnia 27 września 2018 r., wezwano R. N., działającego w charakterze pełnomocnika skarżącej, do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez wykazanie posiadania przez niego statusu pracownika skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W przesłanym pełnomocnikowi wezwaniu zamieszczono pouczenie odnośnie zasad reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie R. N. ponownie przedłożył kopię pełnomocnictwa generalnego do reprezentowania skarżącej. Składając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 18 października 2018 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, R. N. wyjaśnił, że nie jest pracownikiem skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 57 § P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Wymogi pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym precyzuje zaś art. 46 § 1 P.p.s.a. Przepis art. 46 § 3 stanowi zaś, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zasady reprezentowania stron postępowania przed sądem administracyjnym określają przepisy art. 34 – 44 P.p.s.a. Wynika z nich, że osoba prawna może działać nie tylko przez pełnomocników zawodowych, ale także swojego pracownika (art. 35 § 2 P.p.s.a.). W tym celu konieczne jest jednak udokumentowania posiadania przez pełnomocnika takiego statusu. W niniejszej sprawie skarga spółki została podpisana przez jej wspólnika, powołującego się na udzielone przez członka zarządu pełnomocnictwo generalne. Z odpisów z KRS nie wynika, aby osoba działająca w charakterze pełnomocnika generalnego skarżącej w niniejszej sprawie była jej prokurentem. W tej więc sytuacji stwierdzić należy, że zgodnie z art. 35 § 2 P.p.s.a., może ona występować w charakterze pełnomocnika jedynie jako pracownik spółki. Okoliczności tej nie sposób jednak stwierdzić na podstawie samej treści pełnomocnictwa, ani jakichkolwiek innych dokumentów. R. N. nie wykonał bowiem wezwania do udokumentowania posiadania statusu pracownika skarżącej, a w sprzeciwie od postanowienia referendarza wyraźnie wskazał, że nie jest pracownikiem spółki. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku pisma będącego skargą, skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych jest odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarga strony dotknięta była brakiem formalnym, gdyż z uwagi na nieudokumentowanie przez R. N. posiadania przez niego statusu pracownika spółki, nie sposób było stwierdzić czy podpisana przez niego skarga została podpisana przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej. W związku z tym wezwano więc skarżącą - osobę działającą w charakterze jej pełnomocnika, do uzupełnienia braku skargi, poprzez udokumentowanie posiadania statusu pracownika spółki, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to nie zostało wykonane, z tego więc względu skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie niniejszych rozważań dodać należy, że jedyną osobą uprawnioną do działania w charakterze pełnomocnika skarżącej jest Y. C., który udzielił R. N. pełnomocnictwa generalnego do reprezentowania spółki przed wszystkimi organami. Udzielenie tego rodzaju umocowania o charakterze ogólnym i nieograniczonym przedmiotowo wskazuje na to to, że w sensie faktycznym, to właśnie R. N. rzeczywiście i wyłącznie działa za skarżącą, występując w jej imieniu w stosunkach zewnętrznych oraz prowadząc sprawy spółki. Potwierdzeniem tego jest fakt, że pełnomocnik jako swój adres wskazuje adres spółki. W tej sytuacji stwierdzić należy, że tylko on działa w jej imieniu. O ile jednak udzielone mu pełnomocnictwo generalne, a więc umocowanie o najszerszym zakresie, jest skuteczne w relacjach z innymi podmiotami, między innymi w stosunkach cywilnoprawnych i na gruncie postępowań administracyjnych, to nie uprawnia go do występowania przed sądami administracyjnymi. Wynika to z obowiązujących w tym zakresie wymogów proceduralnych, wynikających z przepisów P.p.s.a., która to regulacja ma charakter autonomiczny i wyłączny, jeżeli chodzi o tego rodzaju postepowania. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.