I SA/Rz 798/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu dopuszczenia do obrotu w dniu 25 lipca 2007r. importowanego samochodu osobowego marki Mercedes Gl 320 w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Opisaną w sentencji, decyzją z dnia [...] września 2011r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2011r. nr [...] w przedmiocie: -określenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu dopuszczenia do obrotu w dniu 25 lipca 2007r. importowanego samochodu osobowego marki Mercedes Gl 320, w kwocie 24 560 zł.; - określenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług w kwocie 18 317 zł. W treści skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia albo uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach: z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Wnioskodawca w niniejszej sprawie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go jedynie wątpliwościami co do merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, bez wskazania uzasadnienia odnoszącego się do ustawowych przesłanek wstrzymania. Wskazane przez skarżącego przesłanki tj. wydanie – w jego ocenie – decyzji niezgodnej z obowiązującymi przepisami oraz prawdopodobieństwo jej uchylenia nie są wymienione w powołanym wyżej przepisie jako przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślić przy tym należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Sąd, badając sprawę z urzędu, nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie prawem przewidzianym, a skarżący nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, z których wynikałoby, że wyegzekwowanie należności w chwili obecnej może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.