I SA/Rz 800/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2012r. [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r. w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek WSA/post.1 - sentencja postanowienia Opisaną w sentencji postanowienia, decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2012r. w przedmiocie określenia skarżącej – A. sp. z o.o. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r. w kwocie 121 075 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję oraz dodatkowo w piśmie z dnia 27 sierpnia 2012r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie w chwili obecnej spowoduje zachwianie płynnością finansową spółki i wpłynie na terminową realizację zobowiązań przez spółkę, co z kolei skutkować może utratą dobrej opinii w środowisku biznesowym, której odzyskanie będzie możliwe dopiero po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270/ - powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na zasadzie wyjątku, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, że na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, względnie uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża natomiast wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie z treści samego wniosku, poza subiektywnym przekonaniem skarżącego o nieprawidłowości wydanej w stosunku do niego decyzji, prawdopodobieństwie jej uchylenia, oraz niebezpieczeństwie zachwiania płynnością finansową spółki, nie wynikają okoliczności pozwalające wnioskować o faktycznym spełnieniu w przedmiotowej sprawie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Poza bowiem ogólnikowym powołaniem potencjalnych zagrożeń mogących towarzyszyć egzekucji należności, takich jak utrata płynności finansowej czy nieterminowość w realizacji zobowiązań, spółka nie odniosła się do swojej obecnej sytuacji finansowej i majątkowej, w sposób który pozwoliłby Sądowi na obiektywną ocenę rzeczywistego wpływu egzekucji należności wynikających z zaskarżonej decyzji na sytuację finansową podatnika. Z akt przeprowadzonego postępowania podatkowego wynika natomiast, że spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości 2 696 000 zł., prowadzi działalność o zasięgu ogólnokrajowym w zakresie produkcji, handlu i usług w branży elektrycznej, a w sprawozdaniu finansowym za 2008r. wykazała aktywa trwałe o wartości 2 029 379,65 zł. oraz aktywa obrotowe 4 644 614,30 zł. w tym zapasy w kwocie 2 386 291,21 zł. Dane te, choć nie dotyczące bieżącej sytuacji finansowej spółki, świadczą niewątpliwie o rozmiarze prowadzonej przez nią działalności gospodarczej i nie pozwalają stwierdzenie, że obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego w kwocie 121 075 zł., zachwieje płynnością finansową skarżącej spółki w stopniu stwarzającym niebezpieczeństwo dla regulowania zobowiązań. W ocenie Sądu, ciążące na spółce zobowiązanie podatkowe, w porównaniu z kapitałem zakładowym spółki i rozmiarem prowadzonej przez nią działalności, nie jest na tyle wysokie aby spowodować niebezpieczeństwo powstania skutków o których mowa w art. 61 § 3 ppsa., a sama konieczność zapłaty wyższego niż oczekiwał podatnik zobowiązania podatkowego nie może przesądzać o odstąpieniu od zasady wykonywania ostatecznych decyzji podatkowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.