I SA/Rz 811/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek / spr./ Sędziowie WSA Tomasz Smoleń WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi R. W. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku pn. "Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa PW Robson poprzez wprowadzenie nowych usług" 1) uwzględnia skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...], 2) zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżącego R. W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3) zarządza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz skarżącego R. W. zwrot kwoty 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi. R. W. (określany dalej zamiennie jako: wnioskodawca), reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego przez niego w dniu 12 sierpnia 2016 r. od negatywnej oceny formalnej wniosku pn. "Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa "A" poprzez wprowadzenie nowych usług" nr [...], złożonego do dofinansowania w ramach Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałania 1.4.1 Dotacje Bezpośrednie, Typ projektu: Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Jak wynika z akt sprawy w dniu 31 marca 2016 r. R. W. prowadzący działalność pn. "A" złożył do IZ RPO WP wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa "A" poprzez wprowadzenie nowych usług". Wniosek został zarejestrowany pod nr [...], a następnie poddany ocenie formalnej. W trakcie oceny formalnej wniosku IZ RPO WP stwierdziła występowanie elementów wymagających poprawy i uzupełnienia. W związku z powyższym w dniu 20 czerwca 2016 r. IZ RPO WP, pismem nr [...] (doręczonym w dniu 24 czerwca 2016 r.), wezwała wnioskodawcę do poprawy i uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, który zgodnie z § 5 ust. 3 pkt 6) Regulaminu konkursu należało skorygować w terminie 7 dni kalendarzowych od daty otrzymania ww. pisma, tj. do dnia 1 lipca 2016 r. W ocenie organu wnioskodawca złożył uzupełniony wniosek o dofinansowanie po terminie (4 lipca 2016 r.). W związku z powyższym wniosek został oceniony negatywnie pod względem formalnym na podstawie § 5 ust. 3 pkt 13 Regulaminu konkursu, gdyż nie spełnił kryterium formalnego dopuszczającego standardowego - terminowość i prawidłowość dostarczenia wniosku, o czym poinformowano wnioskodawcę pismem z dnia 29 lipca 2016 r., nr [...], doręczonym w dniu 8 sierpnia 2016 r. Od oceny tej wnioskodawca złożył w dniu 12 sierpnia 2016 r. protest, w którym podniósł, że nie zgadza się z oceną projektu dokonaną przez IZ w zakresie kryterium formalnego dopuszczającego standardowego - terminowość i prawidłowość dostarczenia wniosku. Wnioskodawca stwierdził, że zachował 7 -dniowy termin na dokonanie uzupełnień i poprawek wniosku, gdyż w ostatnim z wyznaczonych dni, tj. 1 lipca 2016 r. złożył skorygowany wniosek w okienku podawczym Kancelarii Ogólnej Urzędu. Wnioskodawca wskazał, że pracownik Kancelarii Ogólnej przyjmujący uzupełninie wniosku udzielił informacji, że korespondencja w tym samym dniu zostanie odebrana przez pracownika Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości oraz, że pracownicy Kancelarii Ogólnej nie uzyskali żadnych wytycznych z Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości, które wskazywałyby na konieczność kierowania wnioskodawców bezpośrednio do tego Departamentu, tj. na ul. [...]. Wnioskodawca wyjaśnił, że pismo przekazujące uzupełnienia do wniosku zaadresowane było na Departament Wspierania Przedsiębiorczości. Pomimo tego osoba odbierająca je nie pokierowała wnioskodawcy do odpowiedniego Departamentu i dlatego wnioskodawca uznał, że złożenie uzupełnień do wniosku na Kancelarię Ogólną jest równoznaczne ze złożeniem ich do Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości. W związku z powyższym wnioskodawca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarząd Województwa w dniu [...] września 2016 r. podjął uchwałę nr [...] w której nie uwzględnił protestu. Organ uznał, że wniosek nie spełnił kryterium formalnego dopuszczającego standardowego - terminowość i prawidłowość dostarczenia wniosku. Organ wyjaśnił, że badanie pod kątem spełnienia tego kryterium polega na weryfikacji, czy: - wniosek został złożony we właściwej instytucji IZ, - wniosek został złożony w terminie wskazanym przez IZ w Regulaminie konkursu, - uzupełnienia wniosku zostały złożone w terminie wskazanym w piśmie o uzupełnienia, zgodnie z Regulaminem konkursu, - wniosek został złożony w sposób określony w Regulaminie konkursu, - wniosek został sporządzony w języku polskim, - wniosek został złożony w wymaganej formie (na właściwym formularzu, w wersji papierowej i elektronicznej), - wniosek został złożony w odpowiedzi na właściwy konkurs. Organ wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 3 pkt 6) Regulaminu konkursu: "W przypadku stwierdzenia braków, omyłek lub niejasności w dokumentacji aplikacyjnej uniemożliwiających ocenę spełniania kryteriów formalnych, wnioskodawca ma prawo do dokonania jednokrotnej poprawy lub uzupełnień w zakresie wskazanym przez KOP. W tym celu członek KOP, dokonujący oceny formalnej zwraca się z pisemną prośbą o uzupełnienie lub skorygowanie uchybień w terminie 7 dni kalendarzowych od daty otrzymania ww. pisma. Termin uważa się za zachowany, jeżeli pismo wraz z uzupełnianiami wpłynęło w ww. terminie do DWP. Postanowienia § 4 ust. 7 stosuje się odpowiednio (o dacie wpływu decyduje data stempla DWP)." Organ podkreślił, że adres na jaki należało złożyć uzupełnienia został podany w § 4 ust. 5 pkt 1 Regulaminu jako: Urząd Marszałkowski Województwa, Departament Wspierania Przedsiębiorczości, [...] Organ wskazał, że Regulamin w zakresie uzupełniania wniosku każe również stosować odpowiednio § 4 ust 7, który stanowi, że "o dacie złożenia wniosku o dofinansowanie projektu decyduje data wpływu wersji papierowej wniosku, a nie data jego nadania. Za datę wpływu wniosku o dofinansowanie projektu uznaje się datę dostarczenia wersji papierowej wniosku do Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości - data stempla Sekretariatu Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości." Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie, w dniu 20 czerwca 2016 r. skierowano do wnioskodawcy pismo wzywające do uzupełnień wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pismo wysłano za pośrednictwem operatora pocztowego na adres wskazany w Tabeli A. 10 wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z adnotacją organu pocztowego, umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę doręczono adresatowi w dniu 24 czerwca 2016 r., na adres wskazany we wniosku jako adres do korespondencji. W związku z tym uzupełnienia do wniosku, w ocenie organu, powinny zostać złożone w nieprzekraczalnym terminie do dnia 1 lipca 2016 r. w Departamencie Wspierania Przedsiębiorczości zlokalizowanym przy ul. [...]. Organ podniósł, że uzupełniony wniosek o dofinansowanie został złożony w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego, przy ul. [...] w dniu 1 lipca 2016 r., a do właściwego miejsca, tj. Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości wpłynął w dniu 4 lipca 2016 r, a więc trzy dni po terminie, co stwierdzono na podstawie pieczęci wpływu dokumentu do ww. Departamentu. Organ nie zgodził się z argumentacją wnioskodawcy przedstawioną w proteście, że uzupełnienia zostały prawidłowo doręczone w dniu 1 lipca 2016 r. W ocenie organu bez znaczenia jest przy tym podnoszona w proteście okoliczność, że uzupełnienia zostały dostarczone do Kancelarii Ogólnej, bowiem termin na złożenie uzupełnień uznaje się za zachowany wówczas, gdy pismo zostanie przed upływem terminu wniesione do właściwego Departamentu, zgodnie z § 4 ust. 5 pkt. 1 oraz § 4 ust 7 Regulaminu, o czym dodatkowo pouczono wnioskodawcę w piśmie wzywającym do uzupełnień. Zdaniem organu winę za nieprawidłowe złożenie uzupełnień ponosi wyłącznie wnioskodawca, który pozostawiając je na Kancelarii Ogólnej, pomimo wcześniejszego pouczenia, nie dochował należytej staranności. Ryzyko dostarczenia uzupełnień na inny adres obciąża wnioskodawcę. Organ podkreślił, że wnioskodawca był informowany o konieczności złożenia uzupełnień w odpowiednim terminie i w odpowiednim miejscu. IZ RPO WP dochowała więc wszelkiej staranności w tym, aby wnioskodawca posiadał pełną informację na temat terminu i miejsca złożenia uzupełnień. W ocenie organu pozostawienie pisma pod błędnym adresem spowodowało uchybienie przez wnioskodawcę terminu na złożenie uzupełnionego wniosku o dofinansowanie wskazanego w § 5 ust. 3 pkt 6) Regulaminu konkursu, tj. 7 dni od otrzymania ww. pisma. W związku z powyższym organ stwierdził, że wniosek o dofinansowanie projektu nie spełnia kryterium formalnego dopuszczającego standardowego - terminowość i prawidłowość dostarczenia wniosku i dlatego otrzymał ocenę negatywną. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata, skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] września 2016 r. W złożonej skardze zarzucił IZ RPO: 1) naruszenie art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 poz. 217) dalej ustawa wdrożeniowa lub u.z.r.p.s. w związku z § 4 ust. 7 regulaminu konkursu o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014 - 2020 w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Podziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2016 poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i nieuwzględnienie protestu w sytuacji gdy przepisy rzeczowego Regulaminu są sprzeczne z powszechnie obowiązującym prawem w szczególności art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., bowiem za datę złożenia wniosku uznają datę wpływu do organu, a nie datę nadania lub złożenia pisma w kancelarii ogólnej (biurze podawczym) organu, co w efekcie powoduje, że wybór projektów do dofinansowania nie jest dokonywany w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny; naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 37 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 4 u.z.r.p.s. w związku z § 5 ust. 3 pkt. 6 oraz § 5 ust. 3 pkt. 15 regulaminu konkursu poprzez przyjęcie, że skarżący złożyły uzupełniony wniosek po terminie tj. 4 lipca 2016 r., w wyniku czego wniosek uzyskał ocenę negatywną, podczas gdy skarżący dopełniły warunków formalnych i złożyły uzupełniony i poprawiony wniosek w terminie tj. 1 lipca 2016 r. w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa przy ul. [...], gdzie został przyjęty przez pracownika Kancelarii – M. D. i zarejestrowany w systemie informatycznym z datą wpływu 1 lipca 2016 r. 3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 37 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 4 u.z.r.p.s., § 4 ust. 5 pkt. 1 w związku z § 4 ust. 7 ww. regulaminu konkursu poprzez jego błędną, wykładnię i uznanie, że za datę wpływu wniosku o dofinansowanie uznaje się wyłącznie datę wpływu wersji papierowej wniosku do Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości przy ul. [...], a nie datę wpływu do Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa przy ul. [...], podczas gdy uprzednio składana przez skarżącego dokumentacja dotycząca projektu, w tym sam wniosek o dofinansowanie realizacji projektu, były składane za pośrednictwem Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego jako komórki właściwej do przyjęcia dokumentów. Ponadto skarżący zarzucił Instytucji Zarządzającej naruszenie szeregu przepisów proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. polegającego na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej wskutek braku dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i dokonania jednostronnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego, poprzez nie danie wiary wyjaśnieniom skarżącego w aspekcie uzyskanych przez siostrę skarżącego L. C. informacji od pracownika Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego zapewnień dotyczących prawidłowości i terminowości złożonego wniosku, w kontekście skutecznego i prawidłowego doręczenia; - art. 8 k.p.a. (zasada pogłębiania zaufania) oraz art. 9 k.p.a. (zasada udzielania informacji) polegającego na wprowadzeniu w błąd skarżącego, w imieniu którego pismo składała jego siostra L. C. przez pracownika Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego odnośnie skuteczności pisma stanowiącego odpowiedź na braki formalne wniosku właśnie w tej Kancelarii, w aspekcie terminowości a także jednostki właściwej do odbioru pisma, co w konsekwencji spowodowało wydanie rozstrzygnięcia niekorzystnego dla skarżącego, co w sposób oczywisty narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa jak również zasadę udzielania przez organ niezbędnych wyjaśnień i wskazówek; - całkowicie arbitralnym nieuwzględnienie protestu, podczas gdy skarżący składał w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego zarówno wniosek o dofinansowanie, jak również odpowiedź na braki formalne wniosku - kierując się zasadami zaufania do organu, działając w dobrej wierze w oparciu o instrukcje i informacje pracownika Kancelarii. - naruszenie art. 65 § 1 i 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji kiedy skarżący wniósł uzupełniony wniosek do podmiotu będącego organem administracji publicznej tj. Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego, i tym samym organ ten winien przekazać pismo według właściwości wewnętrznej w ramach struktury tego samego organu. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, i tym samym wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa. Ponadto wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie w sprawie następujących dowodów: a) z dokumentów w postaci oświadczenia L. C. - działającej w imieniu własnym oraz brata R. W., b) zeznań pracownicy Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa – M. D., c) zeznań świadka L. C. zam. Ul. [...] S. na okoliczność wykazania, że skarżący dopełnił warunków formalnych i złożył uzupełniony i poprawiony wniosek w terminie tj. 1 lipca 2016 r. w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa przy ul. [...], gdzie został przyjęty przez pracownika Kancelarii – M. D. i zarejestrowany w systemie informatycznym z datą wpływu 1 lipca 2016 r., a nadto na okoliczność wykazania, że pracownica Urzędu poinformowała siostrę skarżącego L. C., że złożenie pisma w Kancelarii Ogólnej jest prawidłowym wypełnieniem obowiązku uzupełnienia wniosku, a nadto, że nie ma żadnych wytycznych z Departamentu o tym, aby z wszelkimi poprawkami i pismami kierować osoby bezpośrednio do Departamentu na ulicę [...], a ponadto na okoliczność ustalenia, że w dniu 1 lipca 2016 r., także inne osoby składały dokumenty stanowiące poprawki do wniosków, które również w analogiczny sposób zostały przyjęte i zarejestrowane w systemie informatycznym; d) z dokumentów w postaci: - wniosku o dofinansowanie wraz z jego pełną dokumentacją zawartą na kartach (od 1 do 261), - uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] września 2016r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, - pisma z Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2016 r. z informacją o negatywnej ocenie wniosku pod względem formalnym, - pisma R. W. do Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości z dnia 12 sierpnia 2016 r. dot. nabór wniosków do Działania 1.4.1 - pismo [...], - pisma z dnia 17 sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie wezwania R. W. do uzupełnienia protestu o numer wniosku o dofinansowanie, - pisma R. W. z dnia 23 sierpnia 2016 r. dot: pismo [...], wniosek nr [...] - pisma R. W. z dnia 23 sierpnia 2016 r. dot. : nabór wniosków do Działania 1.4.1. - pismo [...], wniosek nr [...]. Ponadto wniósł, aby Sąd zwrócił się do Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego, o nadesłanie dokumentu w postaci aktualnego regulaminu jaki obowiązuje w Urzędzie odnośnie przepływu dokumentacji oraz trybu odbioru i doręczeń pism pomiędzy Kancelarią Ogólną Urzędu Marszałkowskiego przy ul. [...] a Departamentem Wspierania Przedsiębiorczości przy ul. [...], a ponadto o zwrócenie się o udzielenie informacji, czy w dniu 1 lipca 2016 r. po zarejestrowaniu w systemie informatycznym wniosku skarżącego, były składane jeszcze inne analogiczne wnioski i czy również one zostały przyjęte i zarejestrowane w systemie, a nadto o wskazania czy pracownik organu poinformował L. C. o możliwości skutecznego i terminowego złożenia wniosku z kancelarii Ogólnej, na okoliczność wykazania procedur przepływu dokumentacji pomiędzy, Kancelarią Ogólną Urzędu Marszałkowskiego przy ul. [...] a Departamentem Wspierania Przedsiębiorczości przy ul. [...], w tym ustalenia z jaką datą wpływu są rejestrowane pisma składane w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego, a także na okoliczność wykazania, że w dniu 1 lipca 2016 r. składająca dokumenty w imieniu własnym oraz brata R. W. – L. C. została wprowadzona w błąd przez pracownicę Kancelarii Ogólnej, podobnie, jak i inne osoby, które składały dokumenty stanowiące poprawki do wniosków, które również w analogiczny sposób zostały przyjęte i zarejestrowane w systemie informatycznym z datą wpływu 1 lipca 2016 r. Jednocześnie podniósł, że dopuszczenie w sprawie uzupełniających dowodów z dokumentów jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W dniu 19 października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z wnioskiem o dopuszczenie i przeprowadzenie w sprawie dowodu z oświadczenia pracownicy Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego przy ul. [...] z dnia 17 października 2016 r. na okoliczność wykazania, że skarżący dopełnił warunków formalnych i złożył uzupełniony i poprawiony wniosek w terminie tj. 1 lipca 2016 w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego przy ul. [...], gdzie został przyjęty przez pracownika Kancelarii- M. D. i zarejestrowany w systemie informatycznym z data wpływu 1 lipca 2016 r., a nadto na okoliczność wykazania, że pracownica urzędu poinformowała siostrę skarżącego, że złożenie pisma w Kancelarii Ogólnej jest prawidłowym wypełnieniem obowiązku uzupełnienia wniosku, a nadto, że nie ma wytycznych z Departamentu o tym, aby z wszelkimi poprawkami i pismami kierować osoby bezpośrednio do Departamentu na ul. [...]. Pełnomocnik poinformował, że wcześniejsze złożenie dokumentu nie było możliwe z uwagi na to, że pracownica Kancelarii – M. D. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. Sąd postanowił dopuścić dowód z oświadczenia L. C. z dnia 11 października 2016 r. oraz oświadczenia M. D. z dnia 17 października 2016 r. Sąd oddalił wniosek dowodowy o przesłuchanie tych osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi jest ustawa wdrożeniowa, która określa m. in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 u.z.r.p.s. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.z.r.p.s, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu informacji z 29 lipca 2016 r., o odrzuceniu projektu na etapie oceny formalnej, wniósł w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżący złożył skargę do WSA w Rzeszowie. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna ocena przez sąd złożonej skargi. Spór pomiędzy organem - Zarządem Województwa o skarżącym dotyczy prawidłowości uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie złożonego w ramach Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałania 1.4.1 Dotacje Bezpośrednie, Typ projektu: Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Obowiązujący w ramach tej osi regulamin konkursu wskazywał, że złożenie wniosku lub jego uzupełnienie mogło zostać dokonane osobiście lub za pośrednictwem poczty/kuriera. W jednym i drugim przypadku złożenie winno nastąpić na adres Urzędu Marszałkowskiego Województwa Departament Wspierania Przedsiębiorczości, ul. [...]. Jak stanowi § 4 ust. 7 regulaminu, o dacie złożenia wniosku o dofinansowanie projektu decyduje data wpływu wersji papierowej wniosku, a nie data jego nadania. Za datę wpływu wniosku o dofinansowanie projektu uznaje się datę dostarczenia wersji papierowej wniosku do Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości - data stempla Sekretariatu Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości. Ten zapis regulaminu ma odpowiednie zastosowanie - na podstawie § 5 ust. 6 regulaminu konkursu - w przypadku uzupełniania wniosku. W ocenie Sądu trzeba zgodzić się z organem, że zapisy regulaminu konkursu - także te odnoszące się do sposobu składania pism - mają wiążący charakter. Oznacza to, że wiedzę na temat swoich praw i obowiązków strona powinna czerpać w oparciu o treść regulaminu. Poprzestanie tylko i wyłącznie na tym stwierdzeniu prowadziłoby do wniosku, że rację w rozpoznawanej sprawie należy przyznać organowi, gdyż zgodnie z zapisami regulaminu uzupełninie wniosku nastąpiło po terminie. Jednakże stwierdzenie tej okoliczności jest niewystarczające jeżeli weźmie się pod uwagę realia niniejszej sprawy. Odnosząc je do zapisów regulaminu należy dojść do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Strona bowiem, składając uzupełnienie wniosku w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego, przy ul. [...] w dniu 1 lipca 2016 r., została poinformowana, że złożenie dokumentów w tym miejscu czyni zadość jej obowiązkom. Mianowicie pracownik przyjmujący uzupełnienie wniosku M. D. - jak wynika z jej oświadczenia z dnia 17 października 2016 r. - poinformowała siostrę wnioskodwcy, że nie ma potrzeby aby z poprawkami kierować się bezpośrednio do Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości przy ul. [...], a złożenie uzupełnienia wniosku w Kancelarii Ogólnej jest prawidłowym wypełnieniem obowiązku tym bardziej, że data wpływu w Kancelarii Ogólnej jest jedną datą gdyż pracownik Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości kilkakrotnie przychodzi w ciągu dnia i odbiera korespondencję. W ocenie Sądu takie pouczenie - informacja nie mogła wywrzeć dla strony ujemnych skutków. Trzeba tutaj zaznaczyć, że informacja ta została udzielona przez pracownika działającego w siedzibie organu, do którego obowiązków należało przyjmowanie korespondencji. Trudno stronie czynić zarzut, że powinna krytycznie odnieść się do tej informacji i pomimo jej uzyskania zachować się w inny sposób. Tym bardziej, że odległość pomiędzy Kancelarią Ogólną Urzędu Marszałkowskiego przy ul. [...] a Departamentem Wspierania Przedsiębiorczości zlokalizowanym przy ul. [...] w Rzeszowie jest nieznaczna i wynosi około 500 m a jej pokonanie zajmuje około 6 minut. Pokonanie tej odległości nie nastręczało żadnych trudności. Zachowanie strony podlegałoby innej ocenie gdyby w Kancelarii Ogólnej nie otrzymała żadnej informacji. W tej sytuacji należałoby przyjąć, że składając dokumenty w Kancelarii Ogólnej przy ul. [...] a zamiast w Departamencie Wspierania Przedsiębiorczości przy ul. [...] działa na własne ryzyko. Wymaganie od strony takiej ostrożności i zapobiegliwości aby pomimo uzyskania określonej informacji zachowywała się w sposób z nią sprzeczny jest zbyt daleko idące i nie znajduje potwierdzenia chociażby w zasadach logiki i doświadczenia życiowego. Ponadto taka ocena zachowania strony w niniejszej sprawie pozostawałby w sprzeczności z uniwersalną zasadą zaufania obywateli do organów państwa. Oczywiście można podejść do sprawy bardzo formalistycznie i przyjąć, że zastosowanie się do takiego pouczenia winno obciążać stronę i to ona powinna ponosić negatywne konsekwencje. Tylko jak to się ma do ogólnych zasad tj. zasady praworządności wyartykułowanej w art. 2 Konstytucji RP oraz do wspomnianej już zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracyjnych oraz oddziaływania organów na świadomość i kulturę prawną. Zasada pogłębiania zaufania do organów stanowi w rzeczywistości klamrę, która spina całość ogólnych zasad postępowania. Jest to zasada najszersza pod względem zakresu a bardzo doniosła pod względem politycznym. O sile państwa i skuteczności jego działania decyduje zaufanie obywateli do organów państwa. W ponownym postępowaniu Zarząd Województwa rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy o zasadach realizacji programów orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.