I SA/Rz 812/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącego adwokata. Sygn. I SA/Rz 812/11 U Z A S A D N I E N I E J.K. (dalej: skarżący) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata, podając we wniosku, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, w całości pokrywa koszty związane z utrzymaniem, spłaca długi za dawnych domowników (pozostała kwota ok. 1000 zł). Jako majątek wskazał mieszkanie o całkowitej powierzchni 85,63 m² z udziałem o wielkości 75/15 w nieruchomości o pow. 0,672 m² i budynek gospodarczy o pow. 15 m². Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący do 25 marca 2012 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych, a obecnie stara się o ustalenie prawa do renty chorobowej, 10 kwietnia 2012 r. otrzymał zasiłek w kwocie 475 zł. Nie posiada żadnego wartościowego majątku ruchomego i oszczędności. Wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia o swoim stanie majątkowym skarżący wyjaśnił, że na żywność wydaje ok. 250 zł, korzysta z gazu butlowego (ok. 70 zł butla), posiada własne ujęcie wody – studnia, nie korzysta z energii elektrycznej, jest zadłużony, leczy się stale u lekarzy kilku specjalności. Do oświadczenia załączył kserokopie: faktury zakupu drewna opałowego (112,32 zł), wpłaty raty podatku od nieruchomości, faktury zakupu leków (124,47 zł) decyzji o przyznaniu zasiłku celowego, zaświadczeń lekarskich, wezwania do zapłaty. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Skarżący przedstawił swoją sytuację w sposób przekonujący, tj. że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W chwili ubiegania się o prawo pomocy korzysta z pomocy społecznej, która praktycznie w całości dostarcza mu środków do życia. Swoje potrzeby skarżący zredukował do niezbędnego minimum, co uprawdopodobnił i poniesienie kosztów niniejszego postępowania w jakimkolwiek zakresie z pewnością przekracza jego możliwości. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, o co wnioskował skarżący. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012, poz. 270), orzeczono jak w sentencji.