I SA/Rz 814/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" s.c. B.Ł., Z.Ł. w [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volkswagen Touareg postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. I SA/Rz 814/16 U Z A S A D N I E N I E Skarżąca spółka wezwana do uiszczenia wpisu na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia wniosła o przyznanie prawa pomocy, argumentując wniosek złą kondycją finansową. Spółka podała, że do sierpnia 2016 r. osiągała ujemny wynik finansowy (strata 27.345 zł), spłaca kredyt bankowy w kwocie 100.000 zł , realizuje szereg bieżących inwestycji w tym budowlanych, co powoduje, że osiągnięty dochód nie jest wystarczający na pokrycie wszystkich bieżących kosztów związanych z działalnością firmy, w tym także na pokrycie kosztów związanych z wniesieniem do sądu skargi w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca podała kwotę zadłużenia z tytułu ww. kredytu na 30.11.2016 r. – jest to 85.744,97 zł, natomiast saldo rachunku bankowego na 30.11.2016 r. wynosi 494,07 zł. Z przedłożonej księgi przychodów i rozchodów wynika, że spółka generuje dochody; za grudzień 2016 r. dochód wyniósł 64.295,19 zł. Z wykazu środków trwałych wynika, że skarżąca posiada majątek głównie w postaci pojazdów samochodowych ciężarowych, wózków widłowych, przyczep towarowych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono: Przepis na podstawie którego zawarto przesłanki jakie musi spełnić osoba prawna (jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej), tj. art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.- dalej w skrócie: P.p.s.a.) oparty jest na konstrukcji ograniczonego uznania, co oznacza, że ostatecznie spełnienie przesłanek ekonomicznych (w zakresie częściowym, o jaki ubiega się skarżąca – jest to brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania), uprawnia jedynie do udzielenia takiej pomocy. Warunek wykazania przez osobę prawną podstaw, na których opiera swój wniosek o przyznanie prawa pomocy, nakłada na nią obowiązek przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających niemożność pokrycia tych kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek brak jest podstaw do udzielenia spółce prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. W oparciu wyłącznie o dane zadeklarowane na formularzu PPPr i załączone dokumenty, nie można stwierdzić, że spółka jest w złej sytuacji finansowej jak podaje i że nie jest w stanie ponieść ciężaru kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie. Rozważając realne możliwości poniesienia opłat w toczącym się postępowaniu, przy uwzględnieniu charakteru prowadzonej działalności – handel hurtowy i detaliczny artykułami przemysłowymi, usługi transportowo-drogowe, usługi remontowe, pośrednictwo handlowe, sprzedaż części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych-i ujawnionych wielkościach ekonomicznych, kwota opłaty sądowej, a także inne ewentualne przyszłe koszty sądowe - jeśliby się pojawiły w tej sprawie – nie wpłynęłyby znacząco na sytuację finansową spółki. Wpis od skargi wynosi 327 zł, a więc obiektywnie nie jest wysoki, a co więcej inne koszty, jeżeli byłyby wymagalne- nie przekroczą wskazanej kwoty. Skarżąca, co wykazała dysponuje sporym majątkiem, osiąga dochody, które przeznacza jak podała na inwestycje, w tym budowlane. Oferta spółki zamieszona w Internecie nie pozostawia wątpliwości, że rozmiar działalności spółki jest duży, z wykorzystaniem niemałego majątku. Zatem wniosek spółki należało ocenić jako subiektywny, machinalny, nie znajdujący uzasadnienia w kontekście przesłanek przyznania prawa pomocy. Ujemny wynik finansowy w żadnym razie nie świadczy o złej sytuacji finansowej firmy. Strata jest przecież wynikiem bilansowym nadwyżki kosztów nad przychodami, np. gdy podmiot ponosi nakłady inwestycyjne (co ma miejsce w niniejszej sprawie jak wynika z deklaracji spółki), strata może być spowodowana wielkością odpisów amortyzacyjnych będących kosztami uzyskania przychodu, może być wykorzystana do obniżenia dochodu z tego źródła i nie oznacza braku środków finansowych, a co za tym idzie ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.