I SA/Rz 816/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz / spr./ Sędziowie WSA Jarosław Szaro WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia K. J., zwanego dalej skarżącym, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy skarżący w dniu 19 kwietnia 2016 r. złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu wydanym przez ten organ, z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r. W trakcie postępowania zażaleniowego skarżący, wnioskiem z dnia 12 maja 2015 r., zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej, powołując się na art. 201 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm., zwanej dalej Ordynacją podatkową), o zawieszenie tego postępowania, motywując to tym, że jej rozstrzygnięcie zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi postępowanie w sprawie, w ramach którego złożył on zażalenie. W jego ocenie to ten właśnie organ winien podjąć działania celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Dyrektor Izby Skarbowej odmawiając zawieszenia postępowania stwierdził, że brak jest ku temu uzasadnionych podstaw, gdyż zakres postępowania zażaleniowego nie obejmuje kwestii merytorycznych, a samo sprostowanie oczywistej omyłki, kwestionowane przez skarżącego, dotyczyło zmiany jednej cyfry w sygnaturze postanowienia. Utrzymując w mocy postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania organ – Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że w sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że jej rozpatrzenie zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Nie stwierdzono także żadnych innych podstaw do zawieszenia postępowania. Tym samym organ podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, że zakres postępowania zażaleniowego nie obejmuje kwestii merytorycznych, a samo sprostowanie oczywistej omyłki nie miało wpływu na merytoryczna ocenę sprawy. Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej , postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania, według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: • naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie było uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, podczas gdy obecnie prowadzone jest postępowanie zażaleniowe, którego rozstrzygnięcie będzie istotne dla rozpoznania przedmiotowej sprawy, • naruszenie art. 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, ze zm., zwanej dalej K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez Dyrektora Izby Skarbowej dogłębnego i szczegółowego postępowania wyjaśniającego, • naruszenie art. 7 i art. 8 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej w sposób wyczerpujący i wszechstronny. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że postępowanie w sprawie winno było zostać zawieszone, do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego. Dyrektor Izby Skarbowej, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu, pod kątem zgodności z prawem, jest w niniejszym przypadku postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania zażaleniowego, wszczętego przez skarżącego złożeniem zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, odnośnie sprostowania własnego postanowienia, wszczynającego postępowanie w sprawie dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r. W związku z tym stwierdzić należy, że postępowanie zażaleniowe, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie jest postępowaniem o charakterze wpadkowym (incydentalnym), w stosunku do postępowania podatkowego (postępowania głównego), dotyczącego podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r. Ze swego charakteru jest ono więc postępowaniem służącym przeprowadzeniu postępowania głównego i dotyczy kwestii ubocznych, z zakresu procedury. Znaczeniowo więc jego rola jest mniej istotna, jako że nie odnosi się ono do istoty sprawy. Z tego więc względu nie sposób jest przyjąć, że postępowanie główne, czy też jakikolwiek jego aspekt merytoryczny, może stanowić kwestię wstępną, z punktu widzenia omawianego postępowania wpadkowego. Istnienie tego typu zależności jest wykluczone z samej istoty tego typu postępowań i ich wzajemnej relacji do postępowania głównego. W niniejszej sprawie skarżący, będąc stroną postępowania podatkowego, wniósł zażalenie na wydane w jego ramach rozstrzygnięcie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, następnie zaś wystąpił o zawieszenie postępowania zażaleniowego z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którego upatruje w merytorycznym załatwieniu sprawy podatkowej. Z takim stanowiskiem nie sposób się jednak zgodzić, jako że zainicjowane postępowanie zażaleniowe, dotyczące kwestii proceduralnej, służy przeprowadzeniu postępowania podatkowego, tak więc zależność rozstrzygnięcia zażalenia od merytorycznego załatwienia sprawy jest w tym wypadku wykluczona. Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, na który powołuje się skarżący, organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z sytuacją taką nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie, stąd wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, z przyczyn o których wyżej mowa. Oprócz tego podkreślić również należy, że rozpatrzenie środka odwoławczego, w tym wypadku zażalenia, na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, również ze względu na materię zaskarżonego aktu, nie wymaga odniesienia się do jakichkolwiek innych kwestii, a zwłaszcza merytorycznych, tj. związanych z "rozliczeniem podatku". Dokonując bowiem kontroli tego typu postanowienia organ odwoławczy winien skupić się wyłącznie na kwestiach odnoszących się do prawidłowości zastosowania instytucji procesowej, określonej w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, a służącej rektyfikacji rozstrzygnięć wydanych przez organy administracji publicznej, poprzez eliminowanie z nich mniej istotnych błędów i nieścisłości (nie dotyczących meritum sprawy), celem wyeliminowania ewentualnych wątpliwości interpretacyjnych. Bezzasadne są także zarzuty skarżącego, dotyczące uchybienia regulacjom art. 7 i art. 8 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 136, gdyż po pierwsze przepisy tego aktu (K.p.a.) nie znajdują zastosowania w sprawach dotyczących podatków, o czym stanowi art. 3 § 1 pkt 2 K.p.a i art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, po drugie zaś, stwierdzenie, że w sprawie wyłoniło się zagadnienie wstępnie nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Zagadnienie wstępne to bowiem określona okoliczność faktyczna lub prawna, która ma wpływ na tok prowadzonego postępowania i jego rozstrzygnięcie; jej wystąpienie jest stwierdzane przez organ na podstawie stanu sprawy. Wobec tego nie sposób jest stwierdzić, że wymaga ona przeprowadzenia postępowania w tym zakresie. Niezależnie od powyższego, na marginesie niniejszych rozważań zauważyć należy, że w uzasadnieniu skargi jej autor podniósł kwestię licznych nieprawidłowości, których jego zdaniem, dopuścił się Naczelnik Urzędu Skarbowego, prowadzący postępowanie podatkowe, w związku z czym postępowanie podatkowe winno być zawieszone do czasu rozstrzygnięcia jego zażalenia. Przedmiotowa teza przeczy dotychczasowym twierdzeniom skarżącego i świadczy o tym, że myli on poszczególne kwestie występujące w jego sprawach, jak również ich prawną doniosłość i wzajemne zależności. Raz bowiem przypisuje przymiot zagadnienia wstępnego postępowaniu zażaleniowemu, innym zaś razem postępowaniu merytorycznemu. W tej więc sytuacji stwierdzić należy, że jego wniosek o zawieszenie postępowania zażaleniowego nie tylko nie znajduje jakichkolwiek podstaw prawnych do jego uwzględnienia, ale także nie został należycie przez skarżącego umotywowany. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), oddalił skargę.