I SA/Rz 818/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. I SA/Rz 876/11, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata - postanawia - oddalić wniosek. T. S. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie dla niej profesjonalnego pełnomocnika, w osobie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jedyne jej źródło dochodu stanowi emerytura w wysokości 1 144,55 zł miesięcznie brutto. Z przedmiotowego oświadczenia wynika także, że skarżąca nie posiada żadnego majątku. W dodatkowym oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym w sprawie o sygn. I SA/Rz 1147/12 skarżąca stwierdziła, że należący do niej dom, wymieniony między innymi w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym w niniejszej sprawie, w dniu 15 października 2012 r., darowała swojej siostrze, co miało miejsce 8 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze treść przytoczonego przepisu, a także okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącej, złożonych zarówno w tej, jak i innych sprawach, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do przyznania jej prawa pomocy, gdyż nie sposób jest przyjąć, że udzielenie jej tego rodzaju ulgi jest uzasadnione jej sytuacją materialną i stanem majątkowym. Ocena taka wynika przede wszystkim z faktu, że skarżąca, już po złożeniu skargi o wznowienie postępowania, wyzbyła się prawie całego majątku, dokonując darowizny należącego do niej domu na rzecz siostry. W tej więc sytuacji nie może ona zasadnie podnosić faktu nieposiadania majątku, jako okoliczności świadczącej o jej złej sytuacji materialnej, gdyż jest to efektem jej świadomego i celowego działania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.