I SA/Rz 818/17

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-05-18

Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Szaro

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji, zasądzając zwrot kosztów postępowania, musi uzasadnić podstawę prawną i składniki tych kosztów?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji, zasądzając zwrot kosztów postępowania, ma obowiązek podać podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia oraz uzasadnić składniki tych kosztów, aby umożliwić kontrolę instancyjną. Brak takiego uzasadnienia stanowi podstawę do uchylenia postanowienia o kosztach przez sąd wyższej instancji.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) uwzględnił skargę S. P. na decyzję ZUS odmawiającą umorzenia należności składkowych i uchylił zaskarżoną decyzję. WSA zasądził od ZUS na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 480 zł. Organ wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach, zarzucając brak uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uchylił postanowienie WSA o kosztach i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na brak podstawy prawnej i uzasadnienia składników kosztów przez WSA.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz skarżącego S. P. kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne - p o s t a n a w i a - zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz skarżącego S. P. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 818/17 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 818/17, uwzględnił skargę S. P. i uchylił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2017 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję ZUS z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. W punkcie 2 wyroku Sąd postanowił zasądzić od organu na rzecz skarżącego kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Organ wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2) wyroku, wnosząc o uchylenie w całości tego punktu wyroku oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Po rozpoznaniu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt I GZ 94/18, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA. W uzasadnieniu NSA wskazał, że w niniejszej sprawie WSA wydając postanowienie o kosztach postępowania nie podał podstawy tego rozstrzygnięcia i pominął argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. NSA nadmienił, że w uzasadnieniu Sądu I instancji brak jest wskazania na podstawie jakich konkretnie przepisów Sąd orzekał o kosztach zasądzonych na rzecz skarżącego, a brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z kolei z treści § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265, zwanego dalej jako rozporządzenie) wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie ‒ 480 zł. Nie budzi wątpliwości Sądu, że niniejsza sprawa, ze skargi na decyzję ZUS o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, mieści się w katalogu określonym w ww. regulacji rozporządzenia jako - "inna sprawa". Jak wynika z akt sprawy skarżący działał w przedmiotowej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, którego wynagrodzenie składa się na poniesione przez niego koszty postępowania sądowego podlegające zwrotowi od organu administracji. Skarżący nie wskazał innych kosztów postępowania, które poniósł w związku z toczącym się postępowaniem. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2018 r. Sąd uwzględnił skargę S. P. i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W związku z powyższym skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia na które składa się: kwota 480 zł (tj. stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, określona w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia) i kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (k. 23 akt sądowych), co łącznie stanowi kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jednocześnie nadmienić należy, że w niniejszym postanowieniu Sąd uzupełnił zwrot kosztów postępowania o kwotę 17 zł, tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło