I SA/Rz 824/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2007 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2007 postanawia: odrzucić skargę. I SA/Rz 824/07 Uzasadnienie I. K., działając jako pełnomocnik skarżącej E. P. – O. w dniu 3 października 2007 r. wniosła do Sądu skargę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (..) lipca 2007 r., Nr (...), w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2007. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 października 2007 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania imieniem skarżącej przed Sądem, w postępowaniu dotyczącym złożonej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia czynności procesowych, przez nią dokonanych. Następnie, wobec nieprzedłożenia stosownego pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 21 listopada 2007 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to zostało jej doręczone w dniu 10 grudnia 2007 r. /doręczenie zastępcze/., jednakże nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, który to termin upłynął z dniem 17 grudnia 2007 r. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, nieuzupełnienie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem /art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a./. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.