I SA/Rz 826/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 lutego 2011r. sprawy ze skargi E.J. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. oddala skargę, 2. zarządza zwrot na rzecz skarżącej E.J. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę nadpłaconego wpisu w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. Indywidualną interpretacją z dnia (...) sierpnia 2010r. nr (...) Prezydent Miasta stwierdził, że przedstawione przez E. J. stanowisko w przedmiocie zastosowania stawek opodatkowania podatkiem od nieruchomości powierzchni miejsca postojowego usytuowanego w garażu podziemnym - jest nieprawidłowe. Z podanego we wniosku o indywidualną interpretacje przepisów prawa stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła w roku 2010 własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w Spółdzielni "A" w R. wraz z udziałem 1/18 części we współwłasności lokalu tj. w garażu wielostanowiskowym. Garaż podziemny usytuowany jest pod budynkiem mieszkalnym, dostęp do niego odbywa się od strony piwnic i nie stanowi on odrębnego budynku, ale jest częścią budynku mieszkalnego. Miejsce postojowe przysługujące wnioskodawczyni nie posiada ustalonej powierzchni, nie jest ograniczone ścianami, oznaczone jest jedynie numerem oraz określonym w akcie notarialnym udziałem 1/18 we współwłasności. Wnioskodawczyni poinformowała jednocześnie, że założono księgę wieczystą na zakupiony lokal oraz miejsce postojowe oraz że w ewidencji gruntów i budynków znajduje się zapis kwalifikujący miejsce postojowe jako lokal niemieszkalny. Podała również, że nie prowadzi działalności gospodarczej oraz że przedmiot opodatkowania ze swej istoty nie nadaje się do prowadzenia takiej działalności. W powyższym stanie faktycznym wnioskodawczyni zadała pytanie o obowiązujące ją stawki podatku od nieruchomości w stosunku do powierzchni miejsca postojowego usytuowanego w garażu podziemnym. W ocenie wnioskodawczyni w podanym stanie faktycznym powinien mieć zastosowanie art. 3 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a miejsca postojowe powinny zostać objęte stawką podatku określoną w art. 5 ust 1 pkt 2 lit a. ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Uznając powyższe stanowisko za nieprawidłowe, organ podkreślił iż z przedstawionego stanu faktycznego wynika iż przedmiotowy garaż wielostanowiskowy jest odrębnym lokalem figurującym w ewidencji gruntów i budynków jako lokal niemieszkalny stanowiący współwłasność ze Spółdzielnią " A". Lokal ten jest zatem odrębnym, niezależnym od budynku, przedmiotem opodatkowania. Podstawę wymiaru podatku stanowią dane z ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 240 z 2005 roku, poz. 2027, ze zm.). W myśl art. 3 ust. 4 i ust. 5 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nieruchomość lub obiekt budowlany, który stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. Opodatkowaniu w tym przypadku podlega cały lokal garażowy a nie miejsce postojowe. Przedmiotowy lokal niemieszkalny stanowi zatem nieruchomość, której jednym ze współwłaścicieli jest Spółdzielnia "A". Skoro zatem jeden ze współwłaścicieli prowadzi działalność gospodarczą należy przyjąć, że przedmiot opodatkowania jest związany z działalnością gospodarczą. W takim wypadku wszyscy współwłaściciele opłacają podatek według stawek właściwych dla tzw. budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W związku z powyższym skoro lokal garażu wielostanowiskowego jako odrębny przedmiot opodatkowania stanowi współwłasność Spółdzielni "A", prowadzącej działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie oraz osób fizycznych to podlega opodatkowaniu stawką zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 2 lit b, tj. stawką jak od budynków lub ich części związanych z działalnością gospodarczą. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawczyni podkreśliła, iż budynek, w którym znajduje się lokal jest budynkiem mieszkalnym, a zlokalizowane w nim garaże będące lokalami użytkowymi nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, dlatego też cały budynek powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości z zastosowaniem stawki właściwej dla budynków mieszkalnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji i uznanie za prawidłowe stanowisko wyrażone przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji, zarzuciła jej naruszenie art. 5 ust 1 pkt 2 lit a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Podniosła iż wnioskodawca, będący posiadaczem miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej oraz iż nieruchomość ta ze swej istoty nie nadaje się do prowadzenia takiej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz.U. z 2006, nr 121, poz. 844 ze zm.) stanowi, że za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu stanowiącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Wobec treści powyższego przepisu nie ma znaczenia, że skarżąca E. J. nie jest przedsiębiorcą. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3 wyżej cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi dla gruntów powierzchnia, dla budynków powierzchnia użytkowa, a dla budowli wartość przyjmowana dla celów amortyzacji. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 tejże ustawy wysokość stawek podatkowych ustalana jest przez rady gmin i uzależniona jest od rodzaju nieruchomości i jej przeznaczenia. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przewiduje w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a i c oraz pkt 2 lit.b i e różne stawki podatkowe dla budynków lub ich części oraz gruntów związanych z działalnością gospodarczą oraz pozostałych nieruchomości, które nie są związane z działalnością gospodarczą. Art. 3 ust. 4 wyżej cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że jeżeli nieruchomość bądź obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania o obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach z zastrzeżeniem ust. 5. Ponieważ cały garaż w sensie prawnym wyodrębniony został jako odrębny lokal użytkowy, zgodnie z prawem nie stanowi on już części budynku. Ponieważ Spółdzielnia "A" w R. która prowadzi działalność gospodarczą, jest współwłaścicielem przedmiotowego garażu, wyodrębnionego pod względem prawnym jako odrębny lokal użytkowy, a obowiązek podatkowy zgodnie z wyżej cyt. art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach, w tym i wnioskodawczyni, wszyscy współwłaściciele opłacają podatek wg stawek określonych w art. 5a ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, pomimo że tylko jeden ze współwłaścicieli w tym przypadku Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność gospodarczą, a inni współwłaściciele nie. Ponieważ obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach, nie można zróżnicować stawek podatku dla różnych współwłaścicieli w zależności od tego który z nich prowadzi działalność gospodarczą a który jej nie prowadzi. Z uwagi na powyższe ponieważ organy nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 p.p.s.a.