I SA/Rz 826/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E.J. na interpretację Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości wniosku pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego - postanawia - oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 14 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E.J. na opisaną w sentencji indywidualną interpretację, oraz orzekł o zwrocie na rzecz skarżącej nadpłaconej części wpisu. Pełnomocnik organu, wnioskiem z dnia 16 lutego 2011r. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zasadzenie od strony skarżącej, przysługujących organowi kosztów zastępstwa radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z przyjętymi z postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadami rozdziału kosztów sądowych pomiędzy stronami postępowania, ujętymi w art. 199 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej ustawą - strony we własnym zakresie ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, w razie zaś uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od organu, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw. Przepisy ustawy nie przewidują jednakże, w pierwszoinstancyjnym postępowaniu sądowym, zwrotu kosztów postępowania na rzecz organu administracji publicznej, w przypadku oddalenia lub odrzucenia skargi. Zasada odpowiedzialności za wynik postępowania nie ma bowiem w tym przypadku pełnego zastosowania. Zgodnie z art. 157 ustawy, wniosek o uzupełnienie wyroku służy stronie postępowania na wypadek gdy sąd w wydanym wyroku nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W przedmiotowej sprawie, wniosek pełnomocnika nie znajduje jednak uzasadnienia, wobec czego, na podstawie art. 157 ustawy, sąd orzekł o jego oddaleniu.