I SA/Rz 829/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, z tytułu importu towarów, w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 100 (sto) zł, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, związanych z niniejszą sprawą. Składając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema córkami, które są osobami małoletnimi. Zgodnie z wyżej wymienionym oświadczeniem zarówno skarżący, jak i wszystkie pozostałe osoby wspólnie z nim gospodarujące nie osiągają żadnych dochodów, za wyjątkiem zasiłku dla bezrobotnych skarżącego. Zgromadzony przez skarżącego i jego domowników majątek obejmuje: dom o pow. 177 m2 oraz samochód osobowy marki VW Tuareg, zakupiony na kredyt, rozłożony na okres 7 lat. Z dodatkowych oświadczeń o stanie majątkowym, złożonych na wezwanie referendarza sądowego, w sprawie o sygn. I SA/Rz 656/13, wynika, że żona skarżącego również jest osobą bezrobotną. Z tego względu on i jego rodzina utrzymują się dzięki pomocy rodziny. Skarżący zadeklarował, że od swojego brata z Niemiec otrzymuje co miesiąc po 700 EURO, od drugiego z braci po 1 000 zł miesięcznie, natomiast rodzice regularnie udzielają mu pomocy materialnej w postaci żywności. Skarżący zaznaczył także, że wystąpił o przyznanie mu zasiłku rodzinnego na dzieci, nie otrzymał jednak jeszcze decyzji w tej sprawie. Przedkładając, w sprawie I SA/Rz 656/13, listę wydatków ponoszonych w swoim gospodarstwie domowym skarżący wymienił następujące pozycje: prąd, internet, kredyt samochodowy – 1 422,02 zł miesięcznie, gaz – ok 262 zł za dwa miesiące, kanalizacja - 142,28 zł miesięcznie, koszty korzystania z telefonów – 431,53 zł miesięcznie, koszty utrzymania samochodu – 500 zł miesięcznie, zakup opału – 3 000 zł na rok. Skarżący nadmienił także, że z powodu braku środków zawiesił spłatę kredytu hipotecznego. Nie korzysta także z pomocy społecznej. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 607 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena spełnienia przez osobę występująca o przyznanie prawa pomocy przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie polega więc na ocenie jej możliwości finansowych, w relacji do potencjalnej wysokości tychże kosztów. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący wystąpił o przyznanie mu całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, wśród których najbardziej znacząca pozycję, rzutującą zarazem na łączną wysokość wszystkich kosztów sądowych, stanowi wpis od skargi. Opłata ta w niniejszym przypadku wynosi 588 zł. Skarżący tymczasem, uzyskując co prawda jedynie zasiłek dla bezrobotnych, regularnie korzysta z pomocy finansowej od swoich krewnych, której wartość określił na ok 4000 zł miesięcznie, nie licząc pomocy rzeczowej. W tej więc sytuacji nie sposób jest przyjąć, że nie jest on w stanie partycypować w kosztach sądowych, związanych z niniejszą sprawą, w jakimkolwiek stopniu. Przeciwko twierdzeniom skarżącego odnośnie tego, że uiszczenie chociażby części kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie sprawi, że zostanie on pozbawiony środków koniecznych do zaspokojenia swoich podstawowych potrzeb, a także potrzeb jego domowników, przemawia to, że deklarując bardzo niskie dochody cały czas korzysta z wysokiej klasy samochodu, w dodatku regularnie spłaca zaciągnięty na jego zakup kredyt. W tej więc sytuacji nie może oczekiwać, że obciążające go wydatki (koszty sądowe) zostaną w pełni pokryte ze środków publicznych, co oznaczałoby przerzucenie ich na podatników. W tym miejscu należy także zwrócić uwagę na fakt, że skarżący nie korzysta, jak sam oświadczył, z pomocy społecznej, co wobec deklarowanych niskich dochodów jest niezrozumiałe, a przez to może świadczyć o tym, że jego faktyczna sytuacja materialna jest w rzeczywistości lepsza, niż zadeklarował on we wniosku. Niezależnie jednak od powyższego Sąd wziął pod uwagę to, że skarżący wniósł skargi w ponad 20 sprawach, zawisłych przed tut. Sądem, w związku z czym należy stwierdzić, że niemal jednoczesne uiszczenie wpisów od skarg we wszystkich z nich stanowiłoby dla niego spore obciążenie. Dlatego też zwolniono go od uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie ponad kwotę 100 zł, odpowiadającą minimalnej wysokości wpisu od skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.