I SA/Rz 832/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B-F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. - postanawia - odrzucić skargę Pismem z dnia 20 lipca 2015 r. I. B –F i W. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] określającą W B zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] określająca W B zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., zaś analiza jej treści nie budzi wątpliwości, że obowiązek stanowiący przedmiot zawartego w nich rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie jego osoby. Trzeba podkreślić, że rozstrzygnięcie to nakłada obowiązki jedynie na W B , a tym samym nie dotyczy skarżącej, będącej jego żoną. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca I. B.-F. nie była adresatem zaskarżonej decyzji, ani nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, zaś zawarte w niej rozstrzygnięcie nie dotyczy jej praw i obowiązków, to należało uznać, że jej skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.