I SA/Rz 840/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" s.j. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. - postanawia - 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić "A" s.j. w P. uiszczony wpis w wysokości 404 (słownie: czterysta cztery) złote. "A" s. j. w P. wniosły skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. Zarządzeniem z dnia 3 września 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do złożenia aktualnego odpisu z KRS skarżącej spółki celem wykazania, kto jest uprawniony do jej reprezentowania. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, wezwanie do usunięcia braków formalnych doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 września 2015 r. Pełnomocnik nie ustosunkował się do tego wezwania w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 3 września 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej - odpisu z KRS. Podstawą wezwania był fakt, że pełnomocnik nie dołączył do skargi odpisu z KRS pozwalającego określić, kto jest uprawniony do reprezentowania spółki. Zasadne było więc wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Wezwanie doręczono 9 września 2015 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu (16 września 2015 r.) pełnomocnik nie ustosunkował się do wezwania. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej spółką wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej spółki, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w jej imieniu. Podkreśla się, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 poz. 1203 ze zm.) zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W świetle powyższego przyjmuje się, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółki jawnej polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).