I SA/Rz 845/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2017 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia skarżącemu zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wraz z kosztami upomnień, za okres od III kwartału 2013 r. do IV kwartału 2014 r., w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – oddalić wniosek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia (...) października 2017 r., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia (...) maja 2016 r., w przedmiocie odmowy umorzenia skarżącemu zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wraz z kosztami upomnień, za okres od III kwartału 2013 r. do IV kwartału 2014 r. Wnosząc skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie organu odwoławczego skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania. Przedmiotowego wniosku nie uzasadnił jednak w jakikolwiek sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z przytoczonego wyżej przepisu, przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że jej wykonanie może skutkować pociągnięciem za sobą szczególnie dotkliwych dla wnioskodawcy skutków – wyrządzeniem mu szkody. Co do zasady chodzi tutaj o tego rodzaju szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia wyżej wymienionych okoliczności (przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej) obciąża wnioskodawcę, który w tym celu powinien wskazać na konkretne argumenty, przemawiające za zasadnością jego twierdzeń, a w konsekwencji za uwzględnieniem wniosku, w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania decyzji, która nie nakłada na niego żadnego obowiązku, a więc takiej, która ze swej istoty nie podlega wykonaniu. W tej więc sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania tego rodzaju rozstrzygnięcia jest bezprzedmiotowy. Niezależnie od powyższego, na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć jedynie należy, że brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku stanowi kolejny powód jego oddalenia, albowiem nawet gdyby zaskarżona decyzja podlegała wykonaniu, brak uzasadnienia wniosku musiałby skutkować jego oddaleniem. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.