I SA/Rz 849/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku M. W. o przyznanie jej prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2010 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2007 r. - postanawia – zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. M. W. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie ją od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2010 r. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu podała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się zaś z emerytury, w wysokości 1998 zł brutto miesięcznie oraz najmu lokalu mieszkalnego, uzyskując z tego tytułu dochód w wysokości 50 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni posiada dom o powierzchni użytkowej 100 m 2 oraz oszczędności w wysokości 3000 zł. W uzasadnieniu wniosku podkreślono ponadto, że wnioskodawczyni jest osobą w podeszłym wieku, której stan majątkowy nie pozwala na uiszczenie kosztów sądowych, zwłaszcza że otrzymała ona trzy decyzje, które winny być wyeliminowane z porządku prawnego. W tym miejscu należy stwierdzić, że M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie trzy skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalających łączne zobowiązania pieniężne za lata: 2007, 2008 i 2009. Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżąca w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze brzmienie przytoczonych regulacji P.p.s.a. oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała w sposób należyty, że konieczność uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie byłaby dla niej nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem jej utrzymania. Wynika to przede wszystkim z jej sytuacji majątkowej i wysokości uzyskiwanych dochodów. Na ocenę możliwości finansowych wnioskodawczyni wpływ ma ponadto również jej podeszły wiek, wykluczający możliwość uzyskania dodatkowych środków finansowych, konieczność ponoszenia wydatków na leczenie, a także fakt zainicjowania sądowoadministracyjnej kontroli, w następstwie wniesionych skarg, trzech decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z którymi to postępowaniami wiążą się określone koszty. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała spełnienie przesłanek przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym, w związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.