I SA/Rz 853/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S. WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę Przedmiotem postępowania jest skarga A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...]. Skarga nie została opłacona. W odpowiedzi na zarządzenie przewodniczącego o uiszczenie wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmówił przyznania prawa pomocy, które na skutek upływu terminu do wniesienia sprzeciwu uprawomocniło się. Wobec powyższego aktualne stało się wezwanie skarżącego do uiszczenie wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 17 maja 2011 r. a wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 24 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość określona jest § 1 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ( Nr 221, poz. 2192 ) i wynosi 500 zł. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.