I SA/Rz 855/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i od nieruchomości za 2006 r. w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek I SA/Rz 855/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] nakaz płatniczy na łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie podatku rolnego i od nieruchomości za 2006 rok w kwocie 423,00 zł. Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż zaskarżona decyzja jest jedną z siedmiu decyzji wydanych przez Prezydenta Miasta za lata 2001-2007. Podniósł, iż skutkiem kontroli z dnia 14 września 2005 r., autorytarnych ustaleń organu podatkowego i zawyżonego naliczenia podatku również wstecz ze wzruszeniem decyzji ostatecznych za lata 2000-2004 przez Prezydenta Miasta, wraz z żoną zmuszeni zostali do likwidacji działalności gospodarczej, która stanowiła jedyne źródło utrzymania rodziny oraz że aktualnie jest bezrobotny, a żona przebywa na wcześniejszej emeryturze, w związku z czym zapłacenie kwoty podatku jest zbyt dotkliwe i zagraża jego egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie przeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę(por. postanowienia NSA z 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ sygn. akt 496/2004). Wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Podał co prawda, iż jest on bezrobotny, a jego żona pozostaje na wcześniejszej emeryturze i zapłacenie kwoty podatku jest dla niego zbyt dotkliwe i zagraża jego egzystencji, jednakże twierdzenia te są zbyt ogólnikowe i tym samym nie pozwalają na ocenę wpływu decyzji organów podatkowych na sytuacje Skarżącego. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.), iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. W ocenie Sądu, nie zachodzi również niebezpieczeństwo spowodowania, poprzez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków, gdyż przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie przewidzianym prawem. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.