I SA/Rz 859/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. postanawia odrzucić skargę Przedmiotem postępowania jest skarga J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 27 września 2013 r., lecz wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 4 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stosunkowego, a jego wysokość ustalana jest na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Nr 221, poz. 2193 ze zm. ) i wynosi 287 zł. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania– art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.