I SA/Rz 865/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego PC o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi MJ na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [.] lipca 2015 r. nr [.] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników na funduszu wypadkowo-chorobowo-macierzyńskim za okres od III kwartału 2003 roku do III kwartału 2009 r. - p o s t a n a w i a - przyznać radcy prawnemu PC od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia 26 października 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy i ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [.] wyznaczyła do tej funkcji radcę prawnego PC. Wyrokiem z dnia 13 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę, a skargę kasacyjną wywiedziono 27 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego). Wyrokiem z dnia 13 października 2017 r. II GSK 179/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i uchylił zaskarżoną decyzję. W piśmie z dnia 13 lipca 2018 r. pełnomocnik zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia tytułem udzielonej skarżącej pomocy prawnej, ponieważ nie zostało ono w żadnej części opłacone. Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej "Ppsa", wyznaczony - na zasadzie prawa pomocy, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych. Biorąc pod uwagę, że postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się wyrokiem z dnia 13 października 2015 r., a skargę kasacyjną wywiedziono w listopadzie 2015 r., zaś regulacje wykonawcze dotyczące opłat ulegały zmianom, wynagrodzenie ustalić należało w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Zostało ono wprawdzie – w zakresie opłat za pomoc prawną świadczoną z urzędu, zastąpione rozporządzeniem z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), ale w jego § 22 postanowiono, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia [tj. 1 stycznia 2016 r.] stosować należy przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tożsamą regulację zawiera §22 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2002 r., stawka minimalna wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 [tj. z 240 zł], a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie za postępowanie kasacyjne wynosi więc 180 zł, powiększone na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia o kwotę podatku od towarów i usług, którego stawka - zgodnie z art. 41 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), wynosi 23 %, co łącznie stanowi 221,40 zł. Pełnomocnik podjął w sprawie czynności procesowe, sporządził rozpoznaną przez Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną, udzielając jej w ten sposób pomocy prawnej. Wobec tego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 Ppsa oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r., przyznałem należne mu wynagrodzenie.