I SA/Rz 869/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu powiatu w wysokości 226 675, 61 zł. w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] czerwca 2016r. w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu powiatu w wysokości 226 675,61 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję, A. sp. z o.o. w G. wniosła o wstrzymanie jej wykonania, podkreślając że wyegzekwowanie przez organ żądnej kwoty dotacji wraz z należnymi odsetkami doprowadzi do sytuacji, w której koniecznym będzie zamknięcie prowadzonej przez skarżącą szkoły, ze względu na brak środków finansowych do jej prowadzenia. Skarżąca oświadczyła, że nie pobiera od swoich słuchaczy opłat zapewniając im bezpłatną edukację, a prowadzone przez nią liceum ogólnokształcące działa w oparciu o środki pochodzące z dotacji oświatowej oraz środki własne. Zamknięcie szkoły uniemożliwi przywrócenie stanu poprzedniego, gdyż zatrudniona kadra administracyjna i pedagogiczna zostanie zwolniona, a ponadto duża liczba słuchaczy zostanie pozbawiona możliwości ukończenia nauki w danym roku szkolnym, a w przypadku słuchaczy uczęszczających do klas III może spowodować to problemy z przystąpieniem do egzaminu maturalnego. Skarżąca podniosła, że w wyniku przeprowadzonej kontroli za lata 2010-2011 Starosta Powiatu S. żąda zwrotu dotacji w wysokości 136.008,15 zł, a za okres od II półrocza 2013 r. do końca roku 2014 – kwoty 226.675,61 zł. Łączna kwota, której zwrotu żąda Powiat S.za lata 2010-2014 wynosi 492.543,64 zł, do której dodać należy również odsetki. Skarżąca argumentowała, że na koniec 2015 Spółka wykazała stratę w wysokości 1.347.163,07 zł, a obecnie na koniec II kwartału 2016r. Spółka wykazuje stratę w kwocie 596.235,67 zł. Do wniosku dołączyła dokumenty przedstawiające sytuację finansową Spółki – bilans na oraz jednostronny rachunek zysków i strat na koniec 2015r, oraz na II półrocze 2016r. zalecenia pokontrolne, dotyczące lat 2010-2011 oraz decyzje Starosty Stalowowolskiego w przedmiocie zwrotu dotacji za lata 2010-2011. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd doszedł do wniosku, że zostały uprawdopodobnione twierdzenia Skarżącej, iż w wyniku wykonania zaskarżonych decyzji stanie ona przed realną groźbą zamknięcia szkoły, w związku z czym istnieje niebezpieczeństwo ziszczenia się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia szkód, których ewentualne naprawienie poprzez prosty zwrot środków pieniężnych – nie będzie możliwe. Z akt spraw prowadzonych w tutejszym sądzie – I SA/Rz 1218/15 oraz I SA/Rz 869/16 wynika, że łączna kwota żądanego od strony zwrotu dotacji wynosi 596.235,67 zł. plus odsetki, przy czym zwrot takiej kwoty, w obecnej sytuacji finansowej spółki, nie może się odbyć bez negatywnych skutków dla jej płynności finansowej, której konsekwencją może być groźba zamknięcia prowadzonej placówki. Jak wynika z jednostronnego rachunku zysków i strat, Spółka wykazała na koniec czerwca 2016r. stratę w wysokości 564.576,07 zł. Strata na dzień 31 grudnia 2015r. wyniosła z kolei 1.183.287,06zł. Biorąc pod uwagę zadłużenie ciążące na Spółce z tytułu zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne (338.848,72 zł), zdrowotne (172.382,27 zł) oraz na Fundusz Pracy i FGŚP (28.182,70 zł) należało stwierdzić, że Skarżąca wykazała, że znajduje się w na tyle trudnej sytuacji finansowej, że wykonanie zaskarżonych decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zgodzić się, że likwidacja szkoły jest czynnością trudno odwracalną ze względu na utratę personelu oraz osób uczęszczających do zlikwidowanej szkoły. W tego rodzaju sytuacji istnieje realne i bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przez co należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W tej sytuacji egzekucja należności wynikających z zaskarżonych decyzji mogłaby w ocenie Sądu doprowadzić do zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.