I SA/Rz 884/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2014 r. - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. I SA/Rz 884/16 Uzasadnienie J. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2014 r. Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2016 r., wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 10 listopada 2016 r., poprzez uiszczenie wpisu, w wysokości 100 złotych należnego od wniesionej skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone J. S. w dniu 2 stycznia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 52 akt sądowych). W dniu 4 stycznia 2017 r., (tj. w terminie do uzupełnienia braku fiskalnego), skarżący nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo (opatrzone datą 3 stycznia 2017 r.) w którym zwrócił się o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Podał, że Gmina Miejska w D. rozliczyła zobowiązania podatkowe za lata 2006-2016, w związku z powyższym uznał on, że "zbędne stało się postępowanie w niniejszej sprawie" - co należy rozumieć w ten sposób, że skarżący żąda cofnięcia skargi. Nadto wniósł o zwrot "wpłaconej opłaty sądowej". Do pisma dołączono oświadczenie Burmistrza Miasta D. z dnia 30 grudnia 2016 r., z którego wynika m.in., że J. S. nie posiada zaległości podatkowych, ani żadnych nadpłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to Sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia J. S. o cofnięciu skargi. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że Sąd nie może zwrócić skarżącemu opłaty sądowej (zgodnie z jego żądaniem), gdyż w niniejszej sprawie nie uiścił on wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.