I SA/Rz 89/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. Ś. o przyznanie jej prawa pomocy, w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) listopada 2010 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. J. Ś. wnioskiem z dnia 15 lutego 2011 r. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowym i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) listopada 2010 r. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką, a ich majątek stanowi: dom o powierzchni 60 m2 , udział we współwłasności nieruchomości rolnej o pow. 4 ha, a także inne nieruchomości, stanowiące drogi dojazdowe o pow. 0,47 ha. Wnioskodawczyni, zgodnie ze złożonym przez nią oświadczeniem, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1367,52 zł brutto miesięcznie, zaś jej córka pobiera rentę, w wysokości 706,29 zł miesięcznie. W wyżej wymienionym oświadczeniu podano również, że wszelkie koszty związane z leczeniem wnioskodawczyni, jak i jej córki, która cierpi na schizofrenię, w związku z czym wymaga stałej opieki, wynoszą 500 zł miesięcznie. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy J. Ś. dołączyła: rachunki za energię elektryczną (wynoszące od 333,78 zł do 617,87 zł), rachunek za wywóz odpadów komunalnych (28,39 zł w ujęciu kwartalnym), rachunek za wodę, za trzy miesiące, opiewający na kwotę 114,34 zł, fakturę za gaz (125,50 zł za okres dwóch miesięcy), faktury za świadczenie usług telekomunikacyjnych, wystawione na kwoty od 90,56 zł do 148,50 zł, fakturę za zakup leków na kwotę 217,82 zł. W dodatkowym oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na wezwanie referendarza sądowego, wnioskodawczyni wyjaśniła, że druga z jej córek, która zamieszkuje w jej domu oraz jej córka, a wnuczka wnioskodawczyni, nie pozostają z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, nie przyczyniają się też w jakikolwiek sposób do pokrycia kosztów utrzymania domu oraz dostawy mediów. Obie korzystają przy tym z pomocy materialnej ze strony wnioskodawczyni. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna złożyć w tym celu wiarygodne i przekonujące oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatków oraz sytuacji osobistej, co wynika z brzmienia art. 252 § 1 P.p.s.a. Jeżeli natomiast chodzi o samą instytucję przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, to z jej istoty, jak również z brzmienia cytowanego przepisu P.p.s.a wynika, że winna ona znajdować zastosowanie jedynie w wyjątkowych przypadkach, w których strona, na skutek obiektywnych okoliczności, nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania, z przyczyn od siebie niezależnych. Odnosząc wyżej przytoczone uwagi do stanu faktycznego, wynikającego z oświadczeń wnioskodawczyni nie sposób jednak stwierdzić, że jej sytuacja rodzinna i majątkowa nie pozwala jej na pokrycie jakichkolwiek kosztów, związanych z przedmiotowym postępowaniem, ponieważ jak sama przyznała, pomaga ona finansowo córce i wnuczce, a przy tym pokrywa za nie rachunki za korzystanie mediów. Mając na uwadze, że na wnioskodawczyni nie spoczywa obowiązek alimentacyjny względem wyżej wymienionych osób oraz fakt dobrowolnego przyczyniania się do polepszenia ich sytuacji materialnej, nie sposób jest przyjąć, że nie jest ona w stanie uiścić żadnych kosztów postępowania, co usprawiedliwiałoby przerzucenie tego ciężaru na podatników, poprzez pokrycie ich ze środków publicznych. Fakt ten wskazuje raczej na to, że po zaspokojeniu własnych potrzeb, dysponuje ona jeszcze środkami, z których mogłaby pokryć te koszty. Sytuacja rodzinna i majątkowa wnioskodawczyni nie daje również podstaw do przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż poniesienie przez nią kosztów postępowania w sprawie, w której wpis został ustalony na minimalnym poziomie (100 zł), nie pociągnie za sobą tak daleko idących konsekwencji, jak pozbawienie ją i jej córkę kosztów utrzymania. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.