I SA/Rz 894/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Pismem z dnia 14 października 2009r. B. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów interpretację indywidualną z dnia [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie interpretacji prawa podatkowego. Tego samego dnia skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ udzielił odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia [...] listopada 2009r. nr [...]. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej pouczył B. S., iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na przedmiotową interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa; skargę do WSA wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, bowiem została ona wniesiona przedwcześnie, bez uprzedniego skutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego uregulowany został m.in. w art. 52 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepisy te wyrażają generalną zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a.). Art. 52 § 3 p.p.s.a. zawiera właśnie wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W myśl powołanego przepisu skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (a więc również na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W powyższych przepisach ustawodawca określił zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony, skargę należy uznać za niedopuszczalną. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż interpretacja indywidualna wydana przez właściwy organ na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., po spełnieniu warunku określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Warunek ten można uznać za spełniony dopiero po otrzymaniu przez stronę odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca równocześnie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i wniosła skargę do sądu. W ocenie Sądu wniesienie skargi nastąpiło zatem z naruszeniem przedstawionych zasad. Nie zostały więc spełnione warunki ustawowe do rozpoznania skargi przez Sąd i z tych względów Sąd uznał skargę za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Dodatkowo należy wskazać, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] została wysłana do skarżącej dnia 12 listopada 2009r. Może ona zatem jeszcze w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania wskazanej odpowiedzi wnieść skargę do sądu na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.