I SA/Rz 895/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. I SA/Rz 605/16. - postanawia – stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej Sąd), wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. I SA/Rz 605/16, oddalił skargę K. Z. (dalej zwanego skarżącym) na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) czerwca 2016 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu kwot nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przez niego przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, za lata: 2005, 2006 i 2007. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu wniesionej przez skarżącego od opisanego wyżej wyroku skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 4 września 2019 r., sygn. I GSK 1329/18, oddalił skargę kasacyjną. W dniu 13 grudnia 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący wniósł do Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego, w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu z 24 listopada 2016 r. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że wydany w sprawie prawomocny wyrok jest niesprawiedliwy i prowadzi skarżącego go bankructwa. Skarżący jednocześnie zaznaczył, że w trakcie procesu wniósł o przeprowadzenie dowodów z akt sądowych Sądu Rejonowego w P., dotyczących jego spraw, które to dowody zostały jednak pominięte. W tej sytuacji wydany w sprawie wyrok jest w jego ocenie nierzetelny. W dalszej części uzasadnienia skargi przytoczone zostały okoliczności związane z kwestią dopłat, a także te dotyczące przebiegu postępowania w sprawie. Do skargi skarżący załączył liczne załączniki, w postaci kserokopii orzeczeń sądów powszechnych oraz dokumentów związanych ze sprawami, w których orzeczenia te zostały wydane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia zostały uregulowane w przepisach art. 271 - art. 273 P.p.s.a. W art. 271 P.p.s.a. wyczerpująco wymieniono przesłanki z powodu nieważności, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Obejmują one takie przypadki jak: sytuację w której w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (pkt 1), sytuację w której strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (pkt 2). Pozostałe przypadki wznowienia wskazano w art. 272 P.p.s.a. i art. 273 P.p.s.a. Jeżyli chodzi o właściwość do rozpoznania sprawy o wznowienie postępowania sądowego, to zgodnie z art. 275 P.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W sprawie której wznowienia postępowania skarżący się domaga orzekał nie tylko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, ale także Naczelny Sąd Administracyjny. Natomiast analiza sformułowanych w skardze podstaw wznowienia prowadzi do wniosku, że nie obejmują one przesłanek nieważności, o których mowa w art. 271 P.p.s.a. W tej więc sytuacji, w myśl art. 275 P.p.s.a., zd. 3, sądem właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie jest Naczelny Sąd Administracyjny, który ostatnio orzekał w sprawie. Sąd do którego wpłynęła skarga jest z urzędu zobligowany do zbadania swojej właściwości, co wynika z art. 59 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie właściwym rzeczowo do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania sądowego jest Naczelny Sąd Administracyjny, Sąd do którego skarga wpłynęła, kierującą się art. 59 § 1 P.p.s.a., stwierdził swą niewłaściwość i przekazał skargę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.