I SA/Rz 909/21

Sygn. akt I SA/Rz 909/21 Rzeszów, 16 grudnia 2021 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2021 r. nr [...] z urzędu w przedmiocie odrzucenia skargi p o s t a n a w i a o d r z u c i ć skargę. I SA/Rz 909/21 UZASADNIENIE W piśmie z dnia 7 października 2021 r., zatytułowanym "zażalenie", B.K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2021 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień skarżącej do zasiłku chorobowego za okres od 21 września do 30 września 2021 r. do czasu wydania prawomocnego wyroku w sprawie o podleganie przez skarżącą ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawy o ustalanie uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy postanowienia o zawieszeniu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego. W ocenie Sądu, określony w skardze przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w wyżej powołanych art. 3 § 2, § 2a i § 3 P.p.s.a. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 1805, dalej: K.p.c.), K.p.c. normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy K.p.c. stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). W myśl art. 476 § 2 pkt 1, 2 i 4 K.p.c., przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się m.in. sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych, emerytur i rent oraz innych świadczeń w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Właściwym do rozstrzygnięcia tego rodzaju spraw jest organ rentowy w rozumieniu art. 476 § 4 K.p.c. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą zgodnie z art. 4778 § 1 K.p.c. do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych. Wyjątkiem takim objęte są przykładowo sprawy o zasiłek chorobowy, które zgodnie z art. 4778 § 2 K.p.c. należą do właściwości sądów rejonowych. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą zatem do kategorii spraw cywilnych, podlegających właściwości sądów powszechnych. W sprawach tych wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych i nie przysługuje na nie skarga sądowoadministracyjna. Wyjątkiem od powyższej reguły są sprawy przekazane do rozpoznania sądom administracyjnym przez przepisy szczególne. W rezultacie stwierdzić należy, że niniejsza sprawa nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, a zgodnie z art. 476 § 3 K.p.c jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, do rozpoznania której właściwy jest sąd powszechny. Z tego względu należy uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.