I SA/Rz 92/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska SO del. Jarosław Szaro /spr/ Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 14 marca 2013r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zwrócić skarżącej A. S. wpis od skargi w kwocie 400 (słownie: czterysta ) złotych. I SA/Rz 92/13 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi "A" A.S., reprezentowanej przez adwokata R.Ł. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W dniu 14 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi na opisaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może złożyć oświadczenie o cofnięciu skargi, które co do zasady wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi. Należy więc stwierdzić, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć. O zwrocie wpisu Sąd postanowił w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.