I SA/Rz 92/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. C. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) października 2013 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej - postanawia – zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i trójka małoletnich dzieci. Cała rodzina utrzymuje się z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, z którego to tytułu uzyskuje ona przychód w wysokości 2 000 zł miesięcznie brutto. Mąż skarżącej jest osobą bezrobotną, nieosiągającą dochodów. Zgodnie z twierdzeniem skarżącej, wraz z rodziną, zamieszkuje ona w domu teściowej, a z uwagi na niskie dochody jest zmuszona korzystać z pomocy społecznej. Jej długi w stosunku do organów skarbowych wynoszą 10 000 zł, natomiast względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 5 000 zł. Zła sytuacja finansowa skarżącej, zgodnie z jej oświadczeniem, wynika przede wszystkim z tego, że świadcząc usługi przy budowie dróg nie otrzymała ona należnego jej z tego tytułu wynagrodzenia od swoich kontrahentów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonych przez skarżącą oświadczeń wynika, że spełnia ona ustawowe kryteria przyznania prawa pomocy, za czym przemawia jej trudna sytuacja finansowa, z uwagi na którą poniesienie kosztów sądowych, związanych z przedmiotowym postępowaniem, byłoby dla niej znacznym obciążeniem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.