I SA/Rz 928/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Asesor WSA Jacek Boratyn Protokolant sekr. sąd. Anna Kotowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Z.K. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 rok oddala skargę. I SA/Rz 928/18 Uzasadnienie Przedmiotem skargi Z. K. i K. K. (dalej: Podatniczki/ Skarżące) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO/Kolegium) z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...].02.2018 r. nr [...], Prezydent Miasta R. ustalił K. K. i Z. K. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. w kwocie 443 zł, jako współwłaścicielkom budynku mieszkalnego o pow. 135 m2, budynku pozostałego o pow. 13 m2, gruntu pozostałego o pow. 817 m2 i gruntu rolnego o pow. 0,0677 ha fizycznego. Od tej decyzji odwołanie złożyły Z. K. i K. K., kwestionując m.in. prawidłowość zastosowanych przepisów oraz brak wyjaśnienia odnośnie zmian w powierzchni gruntów w decyzjach wydawanych po 2010r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. SKO utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając decyzję organu I instancji za prawidłową. Organ odwoławczy wskazał, że dane, na podstawie których dokonano wymiaru, wynikają z ewidencji gruntów i budynków oraz deklaracji złożonej przez podatnika. Zgodnie z przepisem art.21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2015r., poz.520 ze zm. - dalej: p.g.k.), podstawą do wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów, a organy podatkowe nie mogą ich kwestionować. W ocenie SKO dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia wydanie w 2010r. postanowienia, na mocy którego umorzono postępowanie związane ze zmianami w księgach wieczystych w związku z istniejącym prawidłowym opisem działek. Odnosząc się do zarzutu braku wyjaśnienia podstaw do opodatkowania Kolegium wskazało, że decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przepisami prawa, w tym uzasadnienie odnoszące się do zaistniałego w sprawie stanu prawnego i faktycznego. Z. K. i K. K. skierowały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2018 r. podnosząc, że Kolegium nie rozpatrzyło i nie ustosunkowało się do zarzutów odwołania, dotyczących zastosowania w decyzjach wydawanych po 2010r. przepisów art. 3 ust.5 ustawy o podatku rolnym oraz art.4 ust.4-6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w których mowa o amortyzacji, a których to przepisów wcześniej nie stosowano. Ponadto Podatniczki zarzuciły pominięcie według jakich uchwał organ ustalił stawki opodatkowania. Zdaniem Skarżących, nie rozpatrzenie przez sąd wieczystoksięgowy wniosku Prezydenta Miasta o przyłączeniu działki [...] poł. w Z. to celowa robota, ażeby obniżyć wartość działki zabudowanej domem od 1982r. Dodały też, że niezrozumiałe jest, dlaczego organ napisał, że strony były właścicielami nieruchomości, skoro Skarżące nie mają wiedzy, aby kto inny stał się właścicielem ich nieruchomości. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania podatkowego był wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości dla Z. K. i K. K. Wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego została wyliczona przez organ I instancji na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych złożonej przez K. K., w której zaznaczyła, że działka nr [...] oraz budynek mieszkalny i budynek inny (niemieszkalny) pozostają we współwłasności. Organy ustaliły, że w 2018 r. Z. K. i K. K. były współwłaścicielkami budynku mieszkalnego o pow. 135 m2, budynku pozostałego o pow. 13 m2, gruntu pozostałego o pow. 817 m2 i gruntu rolnego o pow. 0,0677 ha fizycznego. Zdaniem Sądu powyższe ustalenia są prawidłowe. Użycie przez organy sformułowania, że Podatniczki "były właścicielkami" nieruchomości odnosi się do opisu stanu faktycznego mającego miejsce w roku, którego dotyczy opodatkowanie i w żadnym wypadku nie oznacza, że obecnie już nie są. Zasadnie organ odwoławczy uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia wydanie w 2010r. postanowienia, na mocy którego umorzono postępowanie związane ze zmianami w księgach wieczystych w związku z istniejącym prawidłowym opisem działek. Dokonywanie zmian w księgach wieczystych, jak też zmian w ewidencji gruntów i budynków, odbywa się w odrębnych postępowaniach, poza kompetencją organów podatkowych. Jak słusznie wskazało Kolegium, w myśl art.21 ust.1 p.g.k., podstawą do wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów, a organy podatkowe są nimi związane. W niniejszej sprawie wymiaru podatku dokonano na podstawie danych aktualnych w 2018r., zgodnie z zalegającym w aktach wypisem z rejestru gruntów. Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie podstawy prawnej wymiaru Sąd stwierdza, że są one niezasadne. Nie mogą zyskać akceptacji Sądu zarzuty Skarżących dotyczące braku wskazania przez organy podstaw wydanych decyzji, a także wyjaśnienia kwestii dotyczących współwłasności nieruchomości objętych opodatkowaniem w niniejszej sprawie, gdyż zaskarżone decyzje zawierają należyte uzasadnienia, zarówno faktyczne, jak i prawne. Ponieważ K. K. i Z. K. są współwłaścicielkami działki nr [...] (stanowiącej w część użytki rolne) oraz budynku mieszkalnego i innego, tj. nieruchomości podlegających opodatkowaniu, dlatego organ I instancji prawidłowo wydał decyzję z dnia [...] lutego 2018 r. ustalającą im łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości. W decyzji wskazano wszystkie przepisy mające znaczenie dla dokonanego wymiaru, ale również wymieniono przepisy, które wobec Skarżących nie mają zastosowania, a odnoszą się do innych podatników. Takimi przepisami są powołane w skardze przepisy art. 4 ust.4-6 u.p.o.l., które dotyczą sposobu określania podstawy opodatkowania budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tego rodzaju obiekty nie były przedmiotem opodatkowania w niniejszej sprawie, dlatego - zdaniem Sądu -powołanie tych przepisów przez organ I instancji było niepotrzebne, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Natomiast powołany w skardze art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 617, dalej: u.p.r.) stanowi, że jeżeli grunty, o których mowa w art. 1, (tj. grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne), stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (posiadaczach), z zastrzeżeniem ust. 6 i 7. Przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, bo jak wyżej wskazano, grunty rolne podlegające opodatkowaniu stanowią współwłasność Z. K. i K. K. Poza kontrolą Sądu jest natomiast prawidłowość decyzji wydawanych przed 2010r. i wskazywanych w nich podstaw prawnych, bowiem Sąd dokonuje kontroli decyzji w granicach danej sprawy tj. w zakresie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018r. Prawidłowo również przy wymiarze podatku od nieruchomości organ zastosował stawki wynikające z uchwały nr LI/1119/2017 Rady Miasta Rzeszowa z dnia 21 listopada 2017r. w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości, a wbrew zarzutom skargi uchwała ta powołana została w podstawie prawnej decyzji. Dokonana kontrola zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji wykazała, że zarówno podmioty, jak i przedmioty opodatkowania w niniejszej sprawie zostały ustalone prawidłowo, a wydane decyzje nie naruszają prawa. Z tych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.