I SA/Rz 930/15

Dnia 28 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] spółka z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do sierpnia 2014 r. -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] spółka z o.o. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2015r., nr [...], określającą przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług oraz kwotę odsetek za zwłokę, należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu za okres kolejno od stycznia do sierpnia 2014r., określającą przybliżoną wartość nienależnie otrzymanego zwrotu różnicy podatku od towarów i usług oraz kwotę należnych odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu za okres kolejno od stycznia do maja 2014r. oraz orzekającą o zabezpieczeniu ww. zobowiązań podatkowych oraz nienależnie otrzymanych zwrotów różnicy podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej wysokości 8.222.678zł na majątku podatnika. W skardze tej Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie spowoduje niemożliwe do naprawienia szkody dla Spółki, ponieważ zabezpieczenie za środków Skarżącej kwoty 8.222.678zł, stanowiącej znaczny udział w łącznej kwocie obrotu, jaki generuje Skarżąca, spowoduje paraliż działalności bieżącej Spółki w postaci zaprzestania regulowania bieżących należności z tytułu zobowiązań publicznoprawnych, w stosunku do pracowników i kontrahentów. Zaprzestanie regulowania bieżących zobowiązań stanowi z kolei przesłankę do ogłoszenia upadłości, co spowoduje, że nie zostaną zaspokojone roszczenia nie tylko o charakterze publicznoprawnym, ale również w stosunku do pracowników. Pociągnie to konieczność wypłaty świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Nie zostaną również zaspokojone należności kontrahentów za dostarczony towar, co również może odbić się negatywnie na sytuacji finansowej tych podmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca przewidział więc możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wskazane w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji muszą być dostatecznie uprawdopodobnione. W niniejszej sprawie Skarżąca, uzasadniając konieczność uwzględnienia wniosku powołała się na okoliczności ściśle związane z funkcjonowaniem Spółki i jej sytuacją finansową. W związku z powyższym to na stronie Skarżącej ciążył obowiązek dostatecznego uprawdopodobnienia, że w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżącą oprócz gołosłownych twierdzeń przedstawionych we wniosku nie dołączyła natomiast żadnych dokumentów, które mogłyby zobrazować sytuację finansową Spółki i wskazać, że istotnie, wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia uniemożliwi regulowanie bieżących zobowiązań i spowoduje realne niebezpieczeństwo upadłości podmiotu. Skarżąca we wniosku wskazała, że kwota zabezpieczenia w wysokości 8.222.678zł stanowi znaczny udział w łącznej kwocie obrotu Spółki. Jednak Skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnego dokumentu, który to stwierdzenie by uprawdopodabniał. Skarżąca swojego żądania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie poparła jakąkolwiek dokumentacją. Brak jakiegokolwiek dokumentu odnoszącego się do okoliczności mających uzasadniać uwzględnienie przedmiotowego żądania uniemożliwił Sądowi weryfikację, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.