I SA/Rz 933/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-10-17

Skład orzekający: Sędzia Jarosław Szaro

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę podającą się za pełnomocnika do doręczeń, który nie wykazał swojego umocowania, za pośrednictwem organu II instancji, może zostać uznana za wniesioną w terminie?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę podającą się za pełnomocnika do doręczeń, która nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym, nie może być uznana za skuteczne wniesienie skargi w terminie. W takiej sytuacji, dla zachowania terminu, decydujące znaczenie ma data faktycznego wniesienia skargi przez stronę lub jej prawidłowo umocowanego pełnomocnika.
Stan faktyczny
M. L. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skarżący, działając przez osobę podającą się za pełnomocnika do doręczeń (D. P.), pierwotnie wysłał skargę drogą elektroniczną za pośrednictwem organu II instancji, nie wykazując jednak umocowania. Następnie, w terminie, skarżący osobiście nadał w urzędzie pocztowym podpisaną skargę. Sąd uznał, że pierwsza próba wniesienia skargi była nieskuteczna z powodu braku wykazania umocowania przez D. P., a zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu M. L. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. I SA/Rz 933/18 Uzasadnienie M. L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej DIAS) z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone D. P. - jako pełnomocnikowi M. L. do doręczeń w dniu 6 sierpnia 2018 r. Doręczenie tego rozstrzygnięcia nastąpiło za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, tj. Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (w skrócie ePUAP), co wynika z dokumentu Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, zamieszczonego w aktach administracyjnych organu II instancji. D. P. - podając się za pełnomocnika do doręczeń M. L. - w dniu 4 września 2018 r. przesłał do organu II instancji drogą elektroniczną, za pośrednictwem ePUAP pismo z dnia 4 września 2018 r. zatytułowane jako "wniosek L. M. skarga do WSA", które zostało opatrzone popisem elektronicznym. Do tego pisma dołączono niepodpisaną skargę M. L. do WSA na postanowienie DIAS z dnia [...] lipca 2018 r. W omawianym piśmie przewodnim poinformowano organ II instancji, że zostało ono złożone wraz ze skargą M. L. do WSA - dla zachowania terminu złożenia skargi do Sądu za pośrednictwem DIAS. Wskazano również, że oryginały odpisów 3 skarg z podpisami zostaną wysłane wraz z opłatą sądową. W dniu 6 września 2018 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym D. [...] do WSA za pośrednictwem DIAS skargę podpisaną przez siebie, na opisane na wstępie postanowienie DIAS z dnia [...] lipca 2018 r. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że D. P. podając się za pełnomocnika do doręczeń skarżącego M. L. - przesyłając drogą elektroniczną w dniu 4 września 2018 r. za pośrednictwem DIAS skargę (bez podpisu), nie wykazał umocowania do występowania w imieniu M. L. przed WSA w Rzeszowie lub sądami administracyjnymi, do czego obliguje treść art. 37 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przypomnieć należy również, że po myśli art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W związku z powyższym przesłanie drogą elektroniczną, za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 4 września 2018 r. przez D. P. w imieniu M. L. skargi za pośrednictwem DIAS do WSA, nie może, stanowić (jak tego oczekiwał ww. pełnomocnik do doręczeń) o zachowaniu terminu 30-dniowego, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż D. P. nie wykazał, że jest umocowany do wniesienia w imieniu skarżącego skargi do WSA w Rzeszowie. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi stanowić będzie data nadania skargi w urzędzie pocztowym przez skarżącego, które miało miejsce w dniu 6 września 2018 r. Nie budzi wątpliwości Sądu, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone 6 sierpnia 2018 r., a skarga została wniesiona przez M. L. 6 września 2018 r. Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu trzydziestodniowego, gdyż ostatnim dniem do jej wniesienia był 5 września 2018 r. Ponadto wypada podnieść, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponieważ skarga wniesiona została po upływie terminu, dlatego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. W pkt II postanowienia Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło