I SA/Rz 940/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku W.L. o ustanowienie pełnomocnika w sprawie z jej skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy - postanawia – przyznać prawo pomocy i ustanowić dla skarżącej radcę prawnego. Sygn. I SA/Rz 940/12 U Z A S A D N I E N I E W.L. (dalej zwana skarżącą) w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia zaległości w opłacaniu składek, zwróciła się o przyznanie w tej sprawie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika: radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu podała, że jest osobą samotną i nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego, utrzymuje się wyłącznie z zasiłku w kwocie 238 zł, wypłacanego przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, a jej jedyny majątek stanowi dom mieszkalny o pow. ok. 100 m². Innego majątku, w tym wartościowych przedmiotów oraz zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych) nie posiada. Rozpoznając wniosek uwzględniono informacje o stanie majątkowym zamieszczone na formularzu PPF oraz zalegające w aktach administracyjnych organu, obrazujące szczegółowo sytuację życiową i finansową strony. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) – dalej P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym tj. w takim o jaki wnioskuje skarżąca, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwa od obowiązku ponoszenia kosztów może mieć miejsce tylko wówczas gdy zdobycie środków na pokrycie udziału w postępowaniu sądowym jest przez stronę obiektywnie niemożliwe. Zdaniem rozpoznającego wniosek, zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej (k.3 i 4 akt admin.). Według oświadczenia w latach 2010-2011 nie składała zeznań podatkowych z powodu braku dochodów do opodatkowania. Z powyższych przyczyn uznano, że skarżąca nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów pełnomocnika z wyboru i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.