I SA/Rz 940/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2012 r. w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia oddalić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 5 października 2015 r. , sygn. I SA/Rz 940/15 odrzucił skargę A.J. (dalej zwaną skarżącą) na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia jako wniesioną po terminie. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że co prawda skarga została nadana w terminie do jej wniesienia, jednak do organu właściwego, jakim w tej sprawie był Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wpłynęła z przekroczeniem terminu zakreślonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- zwanej w skrócie P.p.s.a., a zatem w konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przedmiotową skargę należało odrzucić. W reakcji na powyższe postanowienie skarżąca w piśmie z dnia 13 października 2015 r. zaadresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wyjaśniła, że uchybienie terminu było nieznaczne, spowodowane nikłymi kompetencjami rolnika i pracownika, a w efekcie pomyłki mozolna praca trwająca aż trzy lata zostanie zaprzepaszczona. Skarżąca przyznała, że pisma takie jak zażalenia i skargi powinien sporządzać prawnik, ale przedmiotowa sprawa wydawała się być na tyle jasna, że wniesienie skargi uczyniono samodzielnie. Skarżąca podkreśliła, że przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest w sprawie bardzo ważne, ponieważ utrata przedmiotowych płatności w gospodarstwie bieszczadzkim to duża strata i oczekuje, że Sąd przychyli się pozytywnie do pisma strony i przywróci termin, co pozwoli skarżącej dowieść racji w sporze z organem. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a.- jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 P.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1P.p.s.a.), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wykazanie okoliczności braku winy w uchybieniu terminu spoczywa zgodnie z treścią przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie, która uchybiła terminowi do dokonania czynności. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 47/2009, system LexPolonica). Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy, w tym obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od dbającej należycie o własne interesy strony. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że pomimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, tj. że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu, argumenty skarżącej nie mogą stać się przesłankami pozytywnymi do uwzględnienia jej wniosku, a zachowanie w tej sprawie skarżącej nosi znamiona nienależytego dbania o własne interesy. Skarżąca przyznała, że w sprawie nastąpiło mylne przesłanie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, ale powody takiego zachowania, tj. "nikłe i niskie kompetencje w sprawach sądowych", "niewielki termin" przekroczenia, w żadnej mierze nie mogą usprawiedliwiać przekroczenie terminu i tym samym nie mogą odnieść skutku pozytywnego dla skarżącej. Niewłaściwe, bo bezpośrednie wniesienie skargi do sądu zamiast do organu administracyjnego, pomimo prawidłowego pouczenia, nastąpiło na skutek niezachowania należytej staranności i w ocenie Sądu takie zachowanie nosi znamiona winy w postaci niedbalstwa. Okoliczności faktyczne powołane we wniosku, nie usprawiedliwiają w żadnym wypadku tegoż zachowania skarżącej. Konkludując – przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2004 r., sygn. akt FZ 129/2004, system LexPolonica nr 1926948). Przyczyn zaś takich, w rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, co tym samym oznacza, że nie został uprawdopodobniony brak winy strony w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.